Interviews na een wielerwedstrijd. En hoe dat vroeger ging, voor de oorlog. Toen er al radio was, maar ook niet méér dan dat. Coureurs moesten er nog aan wennen om in zo’n zonderling nieuw ding als een microfoon te spreken. Romain Maes, in 1935 eindwinnaar van de Ronde van Frankrijk, kreeg in het Parijse Prinsenpark van journalist Karel Van Wijnendaele een blaadje toegeschoven ...

Wat ik bijzonder leuk vind aan de professionele wielersport is dat er zoveel geslikt wordt. Het is te zeggen: dat er zoveel smoezen uitgevonden worden om het gebruik van doping te ontkennen. Dat levert een soort humor op waar zelfs een Geert Hoste in bloedvorm niet aan tippen kan. Zoals het daar recent weer in de krant stond: ‘Positief door aambeien’. Zo’n titel. Van een zeer gee...

Lena, de echtgenote van astronaut Frank De Winne, heeft een boek geschreven. Misschien hebt u het al gelezen, of toch het interview dat naar aanleiding van de publicatie in de krant verscheen. In ‘Mijn Countdown’ vertelt ze hoe ze zijn missie in het ISS-ruimtestation beleefde en haar man zes maanden lang enkel op een computerschermpje zag. Eén keer raakte ze bij hun wekelijkse videoafspraak d...

In zijn biografie ‘Le Tour de ma vie’ schrijft Jean-Marie Leblanc over een kennis die uit zijn kindertijd nog steeds die ene sinaasappelschil bewaart die Jacques Anquetil tijdens de passage van een wielerwedstrijd voor zijn voeten wierp. Leblanc heeft die relikwie met eigen ogen gezien. Een schil in een bokaal. Van de appelsien die Maître Jacques tot zich nam. De kennis in kwestie heet volled...

Je zal in deze eindejaarsperiode maar aan zo’n kassa staan en als volautomatische winkeljuf ganser tijd hetzelfde vragen. “Is ’t voor een cadeautje?” Om daarna steevast het klevertje met de prijs er van af te pulken, vooraleer het in een mooi papiertje met lint en strik te schikken. Want wie een geschenk krijgt, hoort uiteraard niet te weten hoeveel het heeft gekost. Van vriend Fries kreeg...

Neen, je hoeft niet altijd te geloven wat er in de kranten staat. Zeker niet in dat ene rubriekje dat ‘horoscoop’ heet en dagelijks volgeschreven wordt door – zo ben ik haast zeker – een ongetrouwde tante die voor haar ongetwijfeld vet betaalde verzinsels nog een spaarpotje bijeen hoopt te krijgen voor een laatste facelift en een liposculptuur van buik en billen. Het moge duidelijk wezen: ...

Nog iets wat mijn wielerpetje te boven gaat: waarom wordt op televisie, bij sfeerreportages over coureurs, altijd loeiharde hardrock of hyperkinetische funk gedraaid? Terwijl je live, op de koersen zelf, steevast wordt getrakteerd op hoempapa en andere smartlapperij? Kan mij daar iemand een serieus en bij voorkeur wetenschappelijk onderbouwd antwoord op geven? Is daar overigens al eens onderzoek r...

Geen warrige wetenschapper, hooggeleerde lapzwans noch zelfverklaarde filosoof die er een zinnige verklaring voor heeft, maar toch is het elke zomer weer van dat. De Tour en de honderdduizenden, miljoenen schijnbaar doodgewone mensen die er drie weken lang zeer ongewoon voor langs de weg gaan staan. Probeer het overigens zelf maar eens uit te leggen aan uw aangetrouwde nicht uit Binnen-Mongolië o...

Beste hoofdredacteur, Ik weet dat het zeer ongebruikelijk is dat ik mij middels een schrijven persoonlijk tot u richt, maar ik zit dan ook opgezadeld met een serieus probleem. Uit de resultaten van recent bloedonderzoek is namelijk gebleken dat bij mij een hematocrietwaarde van 50,4 is vastgesteld. Ben ik beroepsrenner, dan word ik bij deze officieel arbeidsongeschikt bevonden. Ik snap eerlijk ge...

Tiens, tiens, een coureur met een moustache. Een kanjer van een moustache! De 24-jarige Amerikaan Steven Cozza, van het Team Slipstream. Heb ik het goed als ik zeg dat het geleden is van de jonge Eric Van Lancker dat we nog zoiets zagen in het profpeloton? Ik spreek van eind de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen ook de pistiers Urs Freuler en Danny Clark nog hun bovenlip ongeschoren lieten. Na...

Wat heb je als wielerclub nodig om een cyclocross te organiseren? Nog niet zo heel lang geleden was het antwoord eenvoudig: een  bereidwillige boer, paaltjes en wat touw voor het parcours. Meegenomen was ook een stamineetje in de buurt, met op de koer een zwengelpomp en bijgebouw, zodat de coureurs zich na afloop toch wat schoon konden schrobben. Zoniet, dan zouden ze voor de De Clercqs en de Van...

Ik heb het persoonlijk nogal voor coureurs van het genre Sven Nys of Filip Meirhaeghe. Coureurs die gewoon álles aanpakken. Meirhaeghe heet een mountainbiker te zijn, maar leeft zich net zo goed uit in pistemeetings, pikt ‘s winters een paar cyclocrossen mee, start een dikke maand later als wegrenner in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix en rijdt die nog uit ook. Met Sven Nys gaat het pr...

Recent nog eens de beelden teruggezien van de finale van het wereldkampioenschap van 2005 in Madrid. U weet wel: “Tommeke, Tommeke, Tommeke, wat doe je nu?”. Een nogal wanhopige, zij het op dat moment zeer terechte journalistieke queeste, waarmee Michel Wuyts zich naast Rik De Saedeleer in de Galerij der Onsterfelijke Kreten heeft geplaatst. Het was dan ook een koninklijke spurt die Boonen daa...

1. Trek voor de Tour de France in de eerste plaats richting Frankrijk! Het zou volstrekt belachelijk zijn de Rondekaravaan te staan opwachten in pakweg Papua Nieuw-Guinea of op het eerste het beste boorplatform ten oosten van de Shetlands. 2. Gooi aan de grens al uw Belgische complexen van u af en doe u voor als een Hollander die de Franse taal volledig machtig is. Veel kans dat ze u, uit pure co...

Onderweg in het zachte, winderige Normandië is er plots dat schokje. Bij het zien van een wegwijzer naar Quincampoix, het plaatsje bij Rouen waar Jacques Anquetil vandaan kwam. Dat het daar gewoon en zondermeer op een ordinair verkeersbord staat ten behoeve van truckchauffeurs en toeristen! Alsof Anquetil nooit de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Italië, Luik-Bastenaken-Luik of Gent-Wevelgem he...

Waarom komen vragen, gedachten of herinneringen aanwaaien zoals ze komen aanwaaien? Zonder enige aanleiding. Of juist wel? Dat de 19de maart de feestdag is van de heilige Jozef, bij voorbeeld. Deze fijne, doch volstrekt overbodige wetenswaardigheid schiet mij plots te binnen. Waarom hic et nunc, heute, maintenant? Wat zit er in een mensenhoofd, wat spookt er onder dat schedeldak? Toch geen documen...

Brussel-Halle-Vilvoorde, categorie 1.1 op de continentale kalender,  kende op z’n zachtst gezegd een verrassende ontknoping. Weliswaar domineerden de favorieten De Wael en Flamand van begin tot einde, maar het was uiteindelijk de relatief onbekende Karl-Heinz Lambertz die als derde hond met het figuurlijke been ging lopen. Liefst 25 teams, waaronder 6 ProTourploegen, tekenden present op de Bru...

De jaarwisseling komt stilaan in zicht, en jawel, daar zijn ze weer: de lijstjes, de poppolls, de trofeeën, de prijzen! De Nationale Trofee voor Sportverdienste, de Sportman/Sportvrouw/Belofte/Ploeg van het Jaar, de Vlaamse Reus, de Sportpersoonlijkheid van het Jaar, het Vlaams Sportjuweel, de H van Humo, de Kastaar, en wat nog allemaal. Het lijkt wel alsof iedereen, van het Vlaams ministerie van...

Het kan soms eigenaardig lopen in de wereld. De eerste pilsjes werden getapt in het Tsjechische Pilzen, maar het zijn de Duitsers die de grootste drinkers zijn geworden. Fast food hoort bij het clichébeeld van de VS, terwijl het in Hamburg was dat voor het eerst rundvlees op een rond broodje werd geserveerd. Met het veldrijden liep het net zo. Vlaanderen heet de bakermat van deze sport te zijn, m...

Allé vooruit, als alle media, overheidsinstanties, scholen, milieugroeperingen en meteorologen het dag in dag uit over het broeikaseffect en de smeltende poolkappen hebben, dan wij óók natuurlijk. Omdat het goed staat om mee te janken met stabiele brillenintellectuelen en bezadigde wetenschappers op sandalen. Omdat wij tenslotte ook te veel CO2 en fijn stof in onze longen zuigen en het ene warm...

Het was in de Tour van 2001 dat ik het voor het eerst zag, daar in Huy, op de hoek van de Rue Bastin en de Avenue Godin-Parnajon, bij de start van de etappe naar Verdun. Een groot en potig kraam met koerstruien en wielergadgets, strategisch opgesteld bij de Village de Départ, een oord dat handtekeningenjagers en dagjestoeristen aantrekt zoals een jampot een zwerm wespen. Honderden, duizenden mens...