‘Who’s The King’. Op de aanstekelijke intro van de hit van ‘Dog Eat Dog’ werd Tom Boonen in januari van dit jaar aangekondigd op de ploegvoorstelling van het ‘nieuwe’ Omega Pharma-Quick Step. Een ploeg met een nieuw elan, kreeg de verzamelde pers in de studio van ‘De Laatste Show’ te horen. Met ook een ‘nieuwe’ Tom Boonen. Niemand w...

Jaarlijks wordt in Deutschlandsberg, een district van de Oostenrijkse regio Stiermarken, de Wereldwielerweek georganiseerd. Deze zomer is de ‘Weltradsportwoche’, die staat voor een week lang ‘koersen’ voor recreanten, al aan zijn 40ste editie toe. Medewerker Kenneth Mercken heeft een abonnement op de Weltradsportwoche, is er jaarlijks present. Lees zijn verhaal en krijg zin...

Frederik Backelandt is hoofdredacteur van Grinta! en fervent fietser. Dit jaar wilde hij wel eens een aantal keer langsgaan bij de sportpsycholoog. “Uit nieuwsgierigheid en vooral omwille van het besef dat de mentale factor bij de sporter cruciaal is.” Eva Maenhout zegde haar medewerking toe. Hieronder: de tweede etappe in ‘Project Kopkracht’.  Kopkracht heb ik nodig....

Ik ben blij dat ik deze blog nu pas heb geschreven en niet op zondagavond 12 juni. Ik ben blij dat ik toch zò slim ben geweest. Want zo heb ik gezichtsverlies vermeden. Ik verklaar me nader. Op zondagavond 12 juni arriveer ik in Briançon. Ik met de fiets. Fotograaf Stephan met de wagen. De hele dag zijn we op zwier geweest en hebben we hard ‘gewerkt’. Ik op de fiets, hij ...

Het zijn hoogdagen voor de cyclorenners. Ook voor de ‘granfondisti’ van het Grinta! Granfondo Team. Met z’n negenen (inclusief een heus team van koks) vertoeven we aan de voet van de Col du Glandon. Vijf van hen (exclusief de koks) fietst zaterdag La Marmotte, dé cyclosportieve toertocht bij uitstek. Dik 170 km over Glandon, Télégraphe, Galibier en Alpe d&rsq...

Frederik Backelandt is hoofdredacteur van Grinta! en fervent fietser. Dit jaar wilde hij wel eens een aantal keer langsgaan bij de sportpsycholoog. “Uit nieuwsgierigheid en vooral omwille van het besef dat de mentale factor bij de sporter cruciaal is.” Eva Maenhout zegde haar medewerking toe. Frederik post de volgende maanden af en toe een blog over zijn 'mentale vooruitgang'... Mijn ...

Weg met de drukke N70 tussen Gent en Lochristi, weg met de aloude steenweg tussen Ingelmunster en Oostrozebeke, waar 4x4 voituren de fietser het vel van de ellebogen rijden en vrachtwagens je met een razende windvlaag aan het wankelen brengen. Als je dan toch die aftandse aluminium of stalen velo vakkundig wil laten plooien, dan kun je nog beter langs de Vlaamse binnenwegen fietsen. Die landelijke...

Het was begin december. Iedereen, zeker elke rabiate fietser, herinnert zich het vroege winteroffensief. Sneeuwellende op de wegen, waarop tienduizenden tonnen strooizout terechtkwamen. Woensdagnamiddag 1 december. Mijn teerbeminde schoonbroer Dirk springt aan de school waar hij lesgeeft de fiets op om huiswaarts te keren. Dirk is een Flandrien in hart en nieren. Gaat al dertig jaar met de fiets ...

Zaterdag 2 oktober, ’s morgens vroeg. Ik schiet voor de zesde keer die nacht mijn bed uit richting toilet. Buikgriep. Meestal zit ik in het zadel als ik me voel als een dweil. Nu dus ook op de wc-bril. De fysieke, daarna auditieve en vervolgens olfactorische sensaties die me te beurt vallen leggen mijn gezicht in een duurkramp, normaliter mijn typerende fietsmimiek. Ik heb het gevoel dat ik...

Interviews na een wielerwedstrijd. En hoe dat vroeger ging, voor de oorlog. Toen er al radio was, maar ook niet méér dan dat. Coureurs moesten er nog aan wennen om in zo’n zonderling nieuw ding als een microfoon te spreken. Romain Maes, in 1935 eindwinnaar van de Ronde van Frankrijk, kreeg in het Parijse Prinsenpark van journalist Karel Van Wijnendaele een blaadje toegeschoven ...

In mijn rustperiode, nauwelijks een zondag of twee in september en oktober, durf ik me weleens wagen aan typische zondagsuitstapjes. Taart en koffie, gevolgd door een slenteruitstap in Sluis of een bezoek aan de kermis met heel de familie. Kermiszondag in het dorp waar ik ben opgegroeid is elk jaar een weerzien. Ineens word je geconfronteerd met oude schoolvrienden, momenteel mama’s en papa&...

Deelnemen is belangrijker dan winnen. De olympische gedachte. Ik slaag er maar niet in om me ermee te verzoenen. Ik kan niet tegen verliezen. Daar is toch niets fout mee? Erger is: wanneer ik verlies, kan ik moeilijk relativeren. Als het niet helemaal is gelopen zoals ik het wilde: dààr word ik korzelig van. En toch is relativeren een must. Zoniet vreet je jezelf op. Wat is dan de j...

Doctoreren is intellectueel vrij belastend. Het is soms moeilijk om er de aandacht bij te houden. Vandaar dat ik ook columns voor Grinta! schrijf. Acht uur onderzoek per dag, zeker voor sporters, is een onmogelijke opdracht. Je krijgt niet alleen een zittend gat, maar ook een dik gat. Doctoren zet aan tot intensief sporten. Pauzes zijn een must. Op bureau heb ik het met mijn collega vaak over spor...

Wuyts & Vannieuwkerke. Als die samen commentaar leveren is het kermis. Zij die een beetje gevoel hebben voor taal, wielerjargon en couleur cyclisme zullen snappen wat ik bedoel. Want met wat een genoegen gooit Karl Vannieuwkerke er tijdens zo’n live-uitzending plastische uitdrukkingen tussen: “’t Schaap is de preut af”. Of: “Hij rijdt met het hol wijd open.”...

De Granfondodiscipline heeft toch iets aparts. Je traint een heel jaar keihard  om dan in één maand vijf keer te presteren. Op die vijf dagen kan er vanalles mislopen. Een slechte dag of lekke band, of stel dat je juist dan ziek wordt. Ziek van de fenomale hoeveelheden koolhydraten die je al dagen aan het stapelen bent. Criteriums rijden biedt veel meer kansen, een slecht weeken...

Wat ik bijzonder leuk vind aan de professionele wielersport is dat er zoveel geslikt wordt. Het is te zeggen: dat er zoveel smoezen uitgevonden worden om het gebruik van doping te ontkennen. Dat levert een soort humor op waar zelfs een Geert Hoste in bloedvorm niet aan tippen kan. Zoals het daar recent weer in de krant stond: ‘Positief door aambeien’. Zo’n titel. Van een zeer gee...

Net zoals een paar duizend andere dames en heren die de passie voor de fiets delen met de liefde voor de motor heb ik de 53x11-column van Rik Vanwalleghem in de laatste Grinta! een paar keer vol ongeloof herlezen. Ik had een dergelijke aanval op de motorrijder in het algemeen immers niet verwacht in ‘mijn’ vredelievend fietstijdschrift. Een blog heeft geenszins de bedoeling om een pole...