Ik ben geen mietje
Dit artikel werd geschreven op 15 mei 2010 door Frederik Backelandt
Sörensen en Flens in de aanval in de Giro. Mark Webber die de pole position in de Grand Prix Formule 1 van Monaco neemt. De tv op mijn hotelkamer in Hasselt overstelpt me met deze (op dit moment) volstrekt zinledige informatie. Ik bedoel: het interesseert me allemaal geen bal, geen zier, geen fluit. Ik hoor niet thuis in deze hotelkamer! Ik had op de fiets moeten zitten, in de derde etappe van de 1.000 km van Kom op tegen Kanker, van Gent naar Hasselt. In de plaats daarvan zit ik nu te balen op mijn bed. Mijn rit eindigde vanmorgen al in Puurs, na nauwelijks zeventig kilometer.
De knie wilde niet meer mee. Gisterenavond waren er al ongunstige voortekenen. Toch waagde ik het er vanmorgen op onder de noemer ‘Het zal wel overgaan’. Welnu, het ging niet over. Ik nestelde me in het peloton, gaf nochtans geen trap te veel maar elke trap die ik gaf, voelde aan alsof een naald in mijn kniegewricht werd gepriemd. Zo kon ik niet verder. Jammer maar helaas.
Misschien denken nu sommige mensen: ‘Komaan, zeg. Het is voor Kom op tegen Kanker! Opgeven kan niet, mag niet. Doorbijten!’. Ik begrijp die redenering maar kan er tegelijk geen begrip voor opbrengen. Het ligt toch allemaal wat complexer. Een knie verkloot je niet. Ik heb dan ook écht géén ambitie om mijn knie aan flarden te fietsen, ook niet voor Kom op tegen Kanker. Er ligt dit seizoen nog te veel moois in het verschiet: fietsen in de cols, de Dolomietenmarathon, koersjes rijden rond de kerktoren, enkele cyclo’s, …Ik heb geen zin om straks vier weken in de lappenmand te liggen.
Ik denk een verstandige beslissing te hebben genomen. Misschien neem ik morgenvroeg dan weer een onverstandige beslissing om tòch in de slotrit te starten, van Hasselt naar Antwerpen. Nu even rusten, de knie wat op zijn positieven laten komen en dan zien we wel. Overigens was ik vandaag niet de enige die met knie-akkefietjes werd geconfronteerd: Johan Museeuw (toch niet van de minste) reed met een Voltaren-pleister rond… op de knie. En ook Wouter Vandenhaute hengelde naar zo’n pleister om op de knie te kleven. De knie is het teerste punt van een rennerslichaam. Don’t mess with it!
Straks ga ik langs om de collega’s te verwelkomen in Hasselt. Ik zal mijn ontgoocheling niet kunnen verbergen, weet ik nu al. En ja, ik voel het toch een beetje aan als een ‘schande’ (opgeven doe je niet). Maar tegelijk weet ik zeker dat ik vandaag geen wijzere beslissing had kunnen nemen.
Dus... NEE, ik ben geen mietje. Ik ben gewoon verstandig bezig. Denk ik.
Frederik Backelandt
PS: Morgen lees je hier (hopelijk) het verslag van de vierde rit, Hasselt-Antwerpen (253 km).
De knie wilde niet meer mee. Gisterenavond waren er al ongunstige voortekenen. Toch waagde ik het er vanmorgen op onder de noemer ‘Het zal wel overgaan’. Welnu, het ging niet over. Ik nestelde me in het peloton, gaf nochtans geen trap te veel maar elke trap die ik gaf, voelde aan alsof een naald in mijn kniegewricht werd gepriemd. Zo kon ik niet verder. Jammer maar helaas.
Misschien denken nu sommige mensen: ‘Komaan, zeg. Het is voor Kom op tegen Kanker! Opgeven kan niet, mag niet. Doorbijten!’. Ik begrijp die redenering maar kan er tegelijk geen begrip voor opbrengen. Het ligt toch allemaal wat complexer. Een knie verkloot je niet. Ik heb dan ook écht géén ambitie om mijn knie aan flarden te fietsen, ook niet voor Kom op tegen Kanker. Er ligt dit seizoen nog te veel moois in het verschiet: fietsen in de cols, de Dolomietenmarathon, koersjes rijden rond de kerktoren, enkele cyclo’s, …Ik heb geen zin om straks vier weken in de lappenmand te liggen.
Ik denk een verstandige beslissing te hebben genomen. Misschien neem ik morgenvroeg dan weer een onverstandige beslissing om tòch in de slotrit te starten, van Hasselt naar Antwerpen. Nu even rusten, de knie wat op zijn positieven laten komen en dan zien we wel. Overigens was ik vandaag niet de enige die met knie-akkefietjes werd geconfronteerd: Johan Museeuw (toch niet van de minste) reed met een Voltaren-pleister rond… op de knie. En ook Wouter Vandenhaute hengelde naar zo’n pleister om op de knie te kleven. De knie is het teerste punt van een rennerslichaam. Don’t mess with it!
Straks ga ik langs om de collega’s te verwelkomen in Hasselt. Ik zal mijn ontgoocheling niet kunnen verbergen, weet ik nu al. En ja, ik voel het toch een beetje aan als een ‘schande’ (opgeven doe je niet). Maar tegelijk weet ik zeker dat ik vandaag geen wijzere beslissing had kunnen nemen.
Dus... NEE, ik ben geen mietje. Ik ben gewoon verstandig bezig. Denk ik.
Frederik Backelandt
PS: Morgen lees je hier (hopelijk) het verslag van de vierde rit, Hasselt-Antwerpen (253 km).
Reacties
Dave schreef op 23 juni 2010
Herkenbaar, twee jaar geleden identiek 't zelfde meegemaakt, maar iets langer het verstand niet gebruikt (dé Ronde, nietwaar). Ik voel mezelf nog zitten op een trottoir in Moen, één hoopje miserie aangezien zelfs wandelen niet meer lukte en na een half uurtje toch nog de resterende 25 kilometer naar huis gefietst met één been...
Eén bescheiden tip voor deze tendinitis miserie: zo rap mogelijk dokter, pillekes en weer herbeginnen...
Bernard Vanwynsberghe schreef op 09 juni 2010
Beste Frederik
Gelijk heb je er komen nog genoeg gelegenheden
waar je je verdienstelijk kunt maken.Dit is geen kwestie van een meitje zijn , maar is een verstandige keuze ,en het betekend ook dat je luisterd naar je lichaam.Ik wens je bij deze een 3° wereldtitel toe en nog véééél fietsplezier.
Van een grinta fan van het eerste uur.
mvg
Bernard Vanwynsberghe
Oostrozebeke
Dirk schreef op 16 mei 2010
Frederik, ga voor die laatste dag, hopelijk lukt dit wel nog, maar luister vooral naar je lichaam. 't is te belangrijk, doorzetten en dan langere/blijvende letses over te houden haalt ook niets uit.
Succes
Geert schreef op 16 mei 2010
Kop op Frederick,
Vandaag mee tot het einde, een eretocht voor Kom op Tegen Kanker naar Antwerpen,
Geert
Ruben schreef op 15 mei 2010
Verstandige keuze!
vermeulen andy schreef op 15 mei 2010
een verstandige beslissing frederik , een knie verkloot je best nie als je meerdere doelen hebt op een jaar, veel rusten is de boodschap en hou je goe
Reageer op dit bericht
Uw reactie werd geplaatst. Na goedkeuring komt deze online.
