Door het smalste stukje Nederland met Limburg Fietsvierdaagse

De coronacrisis heeft de afgelopen maanden veel organisaties gedwongen om fietshappenings af te gelasten. Of om zichzelf – al dan niet tijdelijk – te heruitvinden. Zo ook de Limburg Fietsvierdaagse, die een maand lang iedere week nieuwe GPS-routes aanbiedt zodat fietsers alsnog de streek kunnen ontdekken. Dat die wondermooi is, mocht onze redacteur tijdens de vorige editie nog ontdekken.

16/08/2020 - Tekst: Gilles Bultinck // Foto's: Gilles Bultinck

Het is vrijdag en voor Limburg Fietsvierdaagse betekent dat de tweede van vier dagen fietsplezier. Zalig, zo’n dagje verlof nemen om te gaan fietsen. Thuis rustig ontbijten en na opklaren van het ochtendgrijs (bedankt Frank Deboosere voor dit fantastische woord) en de bijhorende Belgische ochtendspits rustig afzakken naar Lanaken. Er staat een schrale wind die aankondigt dat de zomer haast ten einde is, maar de nazomerzon doet net genoeg haar best om het, voorlopig althans, op een gelijkspel te houden.

Een moyenne van boven de 60

Parkeren doen we in wat op het eerste zicht het hol van Pluto lijkt. Het blijkt de site van het ter ziele gegane Railport, een terminal voor goederentreinen met in theorie enorm veel potentieel, maar in de praktijk veel te weinig trafiek. Een jammere zaak voor de regio, maar ideaal voor Limburg Fietsvierdaagse. Want zelfs een exponentieel groeiende organisatie als deze beschikt op die manier over meer dan voldoende parkeerruimte. Hoewel de locatie op het eerste zicht erg afgelegen ligt, is het verrassend hoe snel je via de fietsersbrug over het kanaal Briegden-Neerharen aan de startsite aan het cultureel centrum staat.
Meteen valt op dat de gemiddelde leeftijd vandaag niet onder de 60 jaar zal liggen. Logisch ook, de meeste mensen werken vandaag nog. Maar geen probleem, de weg is er voor iedereen. Al zijn we bijna verlegen dat we zonder fluohesje en elektrische fiets aan de start komen.  Vanuit Lanaken gaat het richting noordoosten. Het is genieten op de rustige baantjes in het overstromingsgebied van de Maas. Slierten fietsers banen zich een weg over de kronkelende landwegen. Hier heeft de wind vrij spel, maar voorlopig nog als bondgenoot. Om te beseffen dat het straks waarschijnlijk een ander verhaal wordt, hoef ik geen helderziende te zijn.

Cheeeese

Dat het vandaag niet echt de bedoeling is om wielertoeristen op hun wenken te bedienen, wordt duidelijk uit de keuze voor enkele smalle fietsdoorsteekjes waarbij filevorming onvermijdelijk is. Dit in tegenstelling tot morgen, waarbij een 125 kilometer lange toertocht op het programma staat naast de verschillende tochten voor recreatieve fietsers. Het maakt de beleving en de samenhorigheid er zeker niet minder op. Met plezier poseren we dan ook voor onze foto in de levensgrote kader met het idyllische Limburgse landschap op de achtergrond. De bevoorrading is wel even anders dan we gewend zijn. Niet snel-snel aanschuiven aan een plooitafel onder een partytent, maar gezellig aan tafel in het gemeenschapscentrum van het Nederlandse Berg aan de Maas. Aan de talrijke foto’s aan de muur blijkt dit een echte carnavalsgemeente te zijn. We zijn dan ook in onze nopjes.

Smalle doorgang

Na de eerste passage aan de bevoorrading worden we richting Echt-Susteren gestuurd. Hier bevindt zich het smalste stukje Nederland, want op minder dan 5 kilometer sta je vanuit België in Duitsland met een passage door Nederland. Gevangen tussen de Maas en het Julianakanaal bereiden we ons voor op een uurtje stoempen. Vanaf het moment waarop we het keerpunt van deze route bereiken, zal de wind niet langer onze bondgenoot zijn. We laten het niet aan ons hart komen en kijken liever naar het landschap in het stroomgebied van de Maas dan naar onze kilometerteller die intussen is teruggezakt naar ergens vooraan in de twintig kilometer per uur. Gelukkig voor ons zijn er niet te veel hoogtemeters in het parcours opgenomen. Het leukste fait divers van de dag vinden we vlak nadat we een tweede keer kort aan de bevoorradingspost gestopt zijn. In de route zit het autoveerpont van Berg (NL) naar Meeswijk (BE) opgenomen. Fietsers kunnen helemaal gratis gebruik maken van het veerpont. Vlak na de bevoorradingsstop krijgen we zo onverwachts nog een tweede rustpauze, dit keer lekker in het zonnetje.

We keren tevreden terug

In de buurt van Maasmechelen gaat het een stukje parallel met de Zuid-Willemsvaart. Het is de vierde waterweg die we vandaag tegenkomen. Een mens zou voor minder dorst krijgen. Via Rekem en Neerharen bereiken we aankomstplaats Lanaken. Net op tijd om de aankomende dorst tegen te gaan en nog even rond te kijken in het cultureel centrum, dat voor de gelegenheid ook nog werd omgetoverd tot een wielertentoonstelling. Mooie natuur, een rustige omgeving en de befaamde Limburgse gastvrijheid. Meer redenen hebben we niet nodig om terug te keren naar Limburg Fietsvierdaagse.

Meer info via deze link.