Een meter hoffelijkheid

Een berijder van een speed pedelec uit Rijkevorsel is momenteel de ster op sociale media. Nu ja, ster. In een vijf minuten durend filmpje dat deze week online werd gepost, is te zien hoe de man in de clinch gaat met een vrachtwagenchauffeur. Kern van de zaak is hoeveel vrije ruimte de fietser op het boerenbaantje nodig heeft om de truck veilig te kunnen passeren. Serieus?

06/12/2019 - Tekst: Bart De Schampheleire

Ik heb er toch een paar dagen over getwijfeld. “Moeten we ons met Grinta! in een dergelijke discussie mengen?” Uiteindelijk ging ik overstag toen op sociale media de term ‘wielerterrorist’ een aantal keren viel. Want dat begrip wordt tegenwoordig maar al te vaak in de strijd gegooid.

Ik woon op het platteland en driekwart van mijn fietstijd breng ik door op smalle beton- en asfaltweggetjes tussen de velden. Vergelijkbaar dus met het baantje waarop de trucker en de pedelec berijder uit het filmpje mekaar moeten dwarsen. Uiteraard stoor ik mij soms aan de monsterachtig grote vrachtwagens en tractoren die ik op de smalle West-Vlaamse weggetjes tegenkom, maar om verschillende redenen ga ik de confrontatie met de bestuurder nooit aan. In de eerste plaats omdat die voertuigen in kwestie ook gehomologeerd zijn voor gebruik op de openbare weg. Al die tuigen zijn ooit aan een technische keuring onderworpen en ooit heeft iemand beslist dat zo’n mastodont van een tractor met een 37 meter brede eg daarachter gewoon op de openbare weg mag rijden. Maakt me dat vrolijk? Nee. Maar die landbouwer hoef ik daar niet over aan te spreken, die brave man heeft gewoon een machine gekocht waarmee hij zijn werk zo vlot mogelijk gedaan wil krijgen. Waarbij ik naadloos bij mijn tweede reden uitkom waarom ik die confrontatie niet aanga: die landbouwer of trucker die veevoeder moet leveren doet zijn werk. Dus waarom zou ik die beste man ophouden als ik gewoon van mijn hobby aan het genieten ben? En zo maak ik altijd baan. Want dat is goed voor mijn veiligheid en voor zowel mijn humeur als dat van de trucker/landbouwer.

All cyclists are equal. But some are more equal than others.

In dat laatste schuilt volgens mij meer dan vermoedelijk wel een belangrijke nuance. Want wie met een speed pedelec rijdt, die doet dat volgens mij niet vanuit hobby. Wie zich met een speed pedelec verplaatst, die doet dat omdat hij zo snel mogelijk ‘ergens’ wil geraken (dat ‘ergens’ kan thuis, op school of op het werk zijn). En dan is elk niet-ingecalculeerd oponthoud een potentiële lont om een vat buskruit (stress op het werk, de patatten zijn gisteren thuis aangebrand, de kinderen vegen er op school hun voeten aan,…) te doen ontploffen. Met ongelooflijk belachelijke discussies zoals in het filmpje tot gevolg.

Jarenlang heb ik mijn beroepsmatige verplaatsingen met de motor afgelegd en ik heb dui-zen-den kilometers door de file gereden. Om dat veilig te kunnen doen, was ik in grote mate afhankelijk van de hoffelijkheid van de autobestuurders die een metertje ruimte voor mij vrij maakten, tussen de tweede en derde rijstrook op de snelweg. Omdat ik er van uitga dat je met positivisme veel meer gedaan krijgt dan met agressie, heb ik consequent iedereen die mij een beetje ruimte gaf met een handje of een voetje bedankt. En die flapdrol met zijn grijze Skoda Octavia die er een sport van maakte om mijn wekenlang aan een stuk elke ochtend de doortocht te verhinderen, die heb ik enkel binnensmonds uitgekafferd. Want uiteindelijk heeft hij na weken de asshole uit te hangen toch ingezien dat hij daar niks mee in zijn zak stak. En wie weet rijdt hij ondertussen ook wel al met een motor of een speed pedelec naar het werk.

Hoe idioot het gedrag van de fietser in het filmpje ook is, ik kan wel een heel klein beetje begrijpen waar de frustratie vandaan komt. Opnieuw vanuit mijn ervaring als pendelende motorrijder. Je rijdt immers ook niet voor je lol met de motor naar het werk, door regen en wind. Je doet dat om sneller ter plaatse te zijn, vergelijkbaar met de speed pedelec dus. En precies omdat je altijd op tijd komt, groeit er als vanzelf een soort van verworven recht. Dat je als pedelec berijder het (voor)recht hebt om overal tussendoor te slalommen om toch tijdig op je bestemming te geraken. Bullshit natuurlijk, maar het is wel een gevoel dat motor- en pedelec rijdende pendelaars kennen. Vraag maar aan die twee pedelec-berijders die tijdens de wielerwedstrijd Putte-Kapellen tegen het peloton in bleven rijden en zich daarmee de woede van de renners op de hals haalden.

Deel de weg

Ach, finaal is het een verhaal van hoffelijkheid. Uiteraard hebben verschillende nieuwssites al uitgevogeld dat de speed pedelec berijder in kwestie één of andere asociale zot is, maar met zijn actie van deze week heeft hij jammer genoeg wel weer de hele fietswereld te kakken gezet. Terwijl het allemaal zo’n vaart niet hoeft te lopen. “Share the road”, staat er op grote verkeersborden langs de Amerikaanse wegen en misschien zouden we die borden ook hier moeten introduceren. Want van een scheut hoffelijkheid is er nog niemand slechter geworden.