Grinta! Coppi Koffie Ride: Foute muziek en koffie met een gouden randje

Diep in de herfst komen fietsende liefhebbers van het Zwarte Goud samen in de VeloLoft. Greg presenteert er gouden bonen en onderweg houden we halt bij OR Coffee. In de Grinta! Ride der Vallende Bladeren kleurt zelfs de natuur goud onder een wel erg aanwezige najaarszon. Er is ook een primeur: het peloton met een boontje voor koffie rijdt al swingend door het Vlaamse land.

25/10/2018 - Tekst: Steven Verniers // Foto's: Michaël Salens

Vroeg in de ochtend warmt VeloLoft zich aan de heerlijke gloed van de najaarszon.

Half acht, op een zondagmorgen nog wel. Ik druk op de schakelaar die mijn garagepoort opent. Verrassend is het niet, confronterend des te meer. Het is nog donker als ik mijn fiets de garage uit duw. Met amper vijf graden zijn een lange broek en handschoenen geen overbodige luxe. “Is het nu echt nodig met de fiets naar Veloloft te rijden? Gij onnozelaar”, knijp ik mezelf in de wang. Onnodig te vertellen dat er op straat enkel een verdwaalde kat te bespeuren valt. En die kat is op haar beurt zo verbaasd een fietser te zien, dat ze stomweg op het fietspad blijft zitten. Pas in het centrum van Gent, op weg naar Nazareth, merk ik de eerste tekenen van leven. Enkele Turkse vrienden genieten er in de vroegte van hun vingerhoedhoge kop koffie terwijl de stad nog slaapt. Bij aankomst in Nazareth begroet ik de aanwezigen. Barista Toon doet me teken dat mijn cappuccino klaar staat. De bijhorende chocoladekoek neem ik dankbaar in ontvangst. Ontwaken maakte van bij de eerste trap plaats voor de zo geliefde fietsmodus.

Eerst even rond neuzen tussen de fietsen, dan een koffietje en daarna tijd voor de briefing want veiligheid voor alles.

Tommeke, Tommeke, Tommeke,... Wat doe je nu?!

Buiten de VeloLoft winkel weergalmt Virtual Zone, in de Tom Boonen versie, door de luidsprekers van de volgwagen. “Fout gecast”, denk ik in eerste instantie. De enige link tussen onze gepensioneerde wielerkampioen en deze themarit is zijn achternaam. Boonen. Koffiebonen nog wel. Vandaag is het echter al Greg dat blinkt. De twee barista’s Timothy ‘Kolonel Coffee’ Van Acker en Toon ‘Troast Koffie’ Vermeulen, draaien een gloednieuw merk van koffiebonen door hun koffiemolen. De stijlvolle zakjes op de koffietoog trekken mijn aandacht. Greg heeft niet alleen een zwak voor de fiets, hij houdt ook van de verpozing die een kop koffie brengt voor, tijdens of na de fietstocht. In die mate dat hij zelf met een eigen merk van koffiebonen op de markt komt. GVA is de naam, niet al te ver gezocht. Zowel in de verpakking als in de bonen zelf zit symboliek verscholen. Op de voorzijde van het pakje staat een medaille in de vorm van een fietswiel. Voor de Gold koffie, verwijzend naar zijn zege in Rio, werden ook Braziliaanse bonen gebruikt. In een onvervalste Poirot-stijl ga ik op onderzoek bij de Olympische kampioen. “Dat van Brazilië snap ik, Greg, maar euh… Mexicaanse bonen voor je Roubaix-koffie?!”. “Dat ligt wat moeilijker”, repliceert Greg. “We hebben nochtans gezocht. In Compiègne zijn echter weinig koffieplantages te vinden. Ik ben trouwens zelf geen expert, al heb ik wel alles geproefd en bijgesteld tot ik het helemaal goed vond.”

Kijk je straks naar de voorjaarsklassiekers op TV, dan kan je er een kopje Greg Van Avermaet bij drinken.

Mannen met baarden

Laat de zon in je hart Vooraan het bijna honderdkoppig peloton galmt muziek door de luidsprekers. Dat doet de toeschouwers in de straat raar opkijken als onze lange sliert twee aan twee voorbijschuift. De mensen die voor het eerst meerijden tussen de vaste schare aanhangers, zijn danig onder de indruk dat ze zich -zonder uitzondering- even prof wanen. “Zo zou ik de hele winter kunnen fietsen!”, laat Tim zich ontvallen. “Heerlijk fietsweertje, de wegen perfect afgezet door de begeleidende motorrijders, nergens stoppen, heerlijk is het.”. Het rijdende koffiepeloton laat de mooiste verhalen ontluiken terwijl de bladeren vallen. Fietsend naast Tim ‘Cimorné’, Hugo ‘Flaffer’ of Lindsay ‘Tonneke’ wordt het me duidelijk. Passie delen op een mooie herfstdag staat garant voor extreme vormen van fietsbeleving. Met barista Timothy zet ik mijn gesprek verder van exact een jaar geleden. Hij vertelt me over de Coffee Belt (Google dat zeker eens), de zone tussen de keerkringen waar koffiebonen geteeld worden. En over zijn trip naar Colombia en de fietsgekke Columbianen daar. Barista Toon wringt zich ondertussen in bochten om opkomende krampen tegen te gaan. Charlotte vertelt me over fietsen en haar apotheek. Niet over doping, dat zou al te makkelijk zijn. Het verhaal kent een onverwachte wending. Het gaat over mannen met baarden. Ze vertelt me op de glooiende wegen rond Bavegem dat ze ooit Simon Geschke na een overwinning in de Eneco Tour een potje baardbalsem gaf. Die liet een hele poos nadien weten daar erg tevreden over te zijn. Als je toch aan het googelen slaat, check dan ook eens www.geschkebeardbalm.com voor de afloop van dat verhaal. Allemaal samen fietsen we richting Donkmeer, waar het keerpunt van de route zich op de heimat van de Parelvissers bevindt. Richting Westrem, waar de tussenstop gepland staat na zestig kilometer, passeren we nog in de Koffiestraat in Kalken.

Tijdens de negentig kilometer lange rit is er ruim de tijd om wat te keuvelen of een ballonnetje op te laten.

Bleke bonen

Samba di Janeiro Al gaan we bij de stop in OR Coffee niet de Braziliaanse toer op, het deuntje bij onze tussenstop is op zijn minst opmerkelijk. Er is duidelijk een gouden leidraad doorheen deze tocht. Bij OR Coffee krijgen we naast oerklassieke frangipanetaart een Keniaanse koffie voorgeschoteld in de opleidingsruimte. “Die is helemaal niet alledaags”, vertrouwt de man ons toe tijdens zijn uiteenzetting. “Voor wie fijne smaakpapillen heeft, is er zelfs een tomatentoets waar te nemen.” Terwijl ik gepassioneerd luister naar de uitleg van mijnheer probeer ik die tomaten daadwerkelijk te ontdekken, al lukt dat niet echt. Aan de muur hangen pancartes van welke andere geuren en smaken in koffie verscholen kunnen zitten. Wie daar in slaagt, mag zichzelf expert noemen. Ik bevind me tussen rekken vol zakken met bleke, ongebrande koffiebonen. Aan de andere kant staat de installatie van de koffiebranderij. OR Coffee is onlangs op trip geweest naar Oeganda om daar plaatselijke leveranciers van koffiebonen te gaan instrueren. De lokale plukkers krijgen er richtlijnen over hoe ze de bonen moeten behandelen om aan de juiste normen te voldoen. De Oegandezen krijgen zelfs een startbudget om zich daarop te organiseren. In ruil verwerven ze dan de afname van hun koffiebonen en een eerlijke koffieprijs. Na deze interessante tussenstop gaan we inwendig versterkt de laatste 25 kilometer tegemoet van Westrem naar Nazareth.

Bij OR Coffee hebben ze een boontje voor u.

Zeil je voor het eerst

Rondom mij rijdt vandaag veel ‘schoon volk’. Niet enkel Greg, ook Emma Plasschaert (wereldkampioene zeilen), Stijn De Bock en Maxime Pirard. Terwijl die laatste recht op de trappers gaat staan klopt Patrick ‘Rocket Espresso’ snoeihard op zijn zadel. Maxime mag dan wel een stagecontract bij Bahrein Merida afgedwongen hebben, hij kent duidelijk nog niet alle rennersgrapjes. Ik ook niet, al is het wel hartelijk lachen terwijl Maxime zijn fiets inspecteert op kaderbreuken of klapbanden. In werkelijkheid kan niks ons afremmen. Enkel een verdwaald betonblok of vergeten slagboom doet ons langgerekt peloton een beetje vertragen. Voor we het beseffen staan we weer bij VeloLoft. Ik kan het gevoel niet beter omschrijven dan Charlotte dat doet: “Het hoofd vrij en het hart gevuld.”.

Eens terug bij VeloLoft is er nog ruim tijd voor, wat had u gedacht, een extra koffie en een overgebleven chocoladekoek. Tussen de blinkende renpaarden in de winkel is ook Claudia Van Avermaet aanwezig. “Sorry Greg. Zou ik even een foto mogen alstublieft?”, vraagt Dirk terwijl hij zijn smartphone neemt. “Eentje van je zus en mezelf graag.”, gniffelt Dirk als hij Greg het toestel in handen stopt. Hilariteit alom en ook Greg ziet de lol er wel van in. Zelf werp ik uiteraard ook een blik op de knappe… fietsen, vooraleer naar huis te fietsen.

#ridetogether blijft twee maanden in de kast. Als de koffie tussendoor geen troost brengt, dan zal de X-Mass Ride dat zeker doen.