Grinta! Granfondo Team heerst in Ridley Les Trois Ballons

Het Grinta! Granfondo Team nam deel aan Ridley Les Trois Ballons. Wij namen een kijkje achter de schermen.

16/06/2017 - Tekst: Steven Verniers // Foto's: Grinta!

Ik bevind me op de top van Le Grand Ballon. Nog negentig kilometer moet ik fietsen en mijn gedachten dwalen af naar het Grinta! Granfondo Team dat hier 'au grand complet' aan de start verscheen. Ze zijn op dat moment in volle strijd voor de eindoverwinning terwijl ik, met een stokbroodje en wat Brie, van het uitzicht geniet. We hebben straks boven op La Planche des Belles Filles afgesproken voor een interview, maar ik ging er niet van uit dat ze tien kilometer per uur sneller gingen rijden dan ik… Als ik een paar uren later helemaal choco over de streep hobbel, heeft het Granfondo Team al drie pakjes pasta op, zijn ze twee keer gaan douchen en hebben ze de berg af- en opgewandeld om mij te zoeken. Wat volgt is dus een reconstructie van hoe het had kunnen lopen, als ik wat sneller had gefietst...

Kaas in een servetje
Aan de finish is er een pasta party. Met mijn bordje pasta in de hand wandel ik op hen af. Ze zijn zo herkenbaar in dat rode shirt. “Hallo allemaal, super dat jullie even gewacht hebben. Sorry dat ik wat later ben, maar ik ben toch gestopt om van dat stokbrood met kaas of salami te proeven. Anders was ik hier zeker sneller geweest.”. Ils Van der Moeren moet meteen lachen: “Doen ze dat nog steeds? Ik herinner me mijn eerste deelname hier. Bovenop Le Grand ballon zat ik achter een man en die had in zijn achterzak een stokbrood met daarnaast kaas in een servetje. In een servetje?! Stel je voor! Dat hilarische beeld is me altijd bijgebleven.”

Ladies first
Na de afdaling van Le Grand Ballon -ik moest toen nog drie bergen over- had ik al een berichtje gekregen dat het Grinta! Team de tegenstand verpletterd had vandaag. Mannen én vrouwen. Dubbele winst! “Proficiat allemaal, jullie waren vandaag echt heer en meester!”, begin ik het gesprek. Op La Planche des Belles Filles kan ik natuurlijk niet anders dan me eerst tot Ils richten. “Klopt het dat jij maar liefst drie kwartier voorsprong had?!”. Ze knikt bevestigend en begint te vertellen. “Al is dat bij de dames niet altijd makkelijk in te schatten. Normaal rijdt er bij de eerste dame een motor, maar dat was vandaag niet het geval. Je weet ook nooit helemaal zeker wie er aan de start zal verschijnen. Pas op Ballon d’Alsace kreeg ik een motor naast me en was ik zeker van mijn leidersplaats in de race. Mijn man verzorgt normaal de bevoorrading, maar hij kon vandaag niet. Dat was dus even dubbel spannend want mijn mama en schoonzus hadden dat nog nooit gedaan. Het was zelfs de eerste keer dat mijn mama hier was. Ik ben dan ook super blij en zij fier dat ik de wedstrijd kon winnen. Het doet me ook veel plezier dat de mannen uit mijn groepje mij kwamen feliciteren. ‘Ze waren al blij dat ze in het wiel konden blijven’, zeiden ze. Dat is leuk om te horen natuurlijk. Ik ben niet slecht bergop.”. Ze haalde eerder al haar fietspomp op en bleek toch een beetje verontwaardigd dat enkel voor de heren een trofee was voorzien. Kenny valt in: “Ah, een fietspomp gekregen? Ik een Ekoi helm. Denk dat ik nu zes van die helmen heb...”.

Aanvallen loont
Dag Bart, ik zie dat je ook zo een fantastische fietspomp hebt gewonnen? Christophe Impens van organisator Golazo reed vandaag achter de leiders en vertelde me dat je de ganse dag hebt aangevallen. Klopt dat?. “Ja, van kilometer één”, gaat de winnaar van Les Trois Ballons 2017 van start. “Ik werd hier in het verleden al tweede en derde, en was met slechts één bedoeling naar de Vogezen gekomen: proberen te winnen, de koers hard maken en aanvallen. We waren snel weg met een klein groepje, maar aan de verkeerslichten in Le Thilot was het heel hectisch. We werden tegengehouden en er kwam een samensmelting van twintig man. Na de Col d’Oderen ben ik vol naar beneden gereden en bleek ik alleen te zijn. Ik heb Michiel vervolgens laten rijden op de Grand Ballon. Hij is in principe beter bergop dan mij, dus doorrijden met hem zou me wellicht weer een tweede plaats opleveren. Dat zag ik niet zitten. Hij maakte in de afdaling echter een schuiver waardoor we met zes man aan de voet van la Planche kwamen. Bob, Kenny en ikzelf voor Grinta, Michiel van Granfondoteam.be en twee Fransen. Na enkele honderden meters op de Planche bleven Kenny en ik over, met Michiel. Ik deed geen kopwerk meer, schakelde op het vlakke stukje op vierhonderd meter van de aankomst naar het buitenblad en kwam er niet meer af tot ik over de streep was.” Winst voor Bart Van Damme dus ,met vijftien seconden voorsprong. Om het met zijn Facebook post te zeggen: “BAAAM. Trois Ballons 2017 is mine!”. Oververdiend.

Kenny, de Nederlander van het Grinta! Granfondo Team, moest genoegen nemen met plaats drie. “Op het steile stuk ontploften mijn benen helemaal. Jammer, ik had vooraf niet getekend voor plaats drie. Er is natuurlijk maar één plaats echt van belang... Als team waren we wel erg sterk. Heeft Frederic geen pech, dan zit hij er ook gewoon bij denk ik.” Frederic knikt. “Ik weet dat natuurlijk niet zeker, maar ik heb Michiel ook al twee keer verslagen dus ik had zeker kans gemaakt. Dubbel jammer...”

B&B voor winnaars
Tussendoor kom ik iets anders te weten. Ergens diep in de Vogezen is er een B&B waar ze winnaars te slapen leggen. Bart en Ils sliepen in dezelfde B&B ‘Chez Morel’ en lieten de andere wielertoeristen daar met open ogen achter toen ze hun ontbijtgeheimen prijs gaven. Bart houdt het op gekookte rijst en soja pudding (“Een soort rijstpap dus”, dixit Ils) en Ils eet enkel pannenkoeken. Voor onderweg neemt Bart nog enkele pannenkoeken mee met banaan ertussen, verpakt in zilverpapier. Op pannenkoeken win je Trois Ballons, zoveel is duidelijk. Als je er zelf maar geen bent.

De pedalen kwijt
Jou verging het dus minder, Frederic? Je stuurde me vanmorgen al een foto van een fiets zonder pedaal, dat kan niet de bedoeling geweest zijn? “Zeker niet… Op het eerste knikje in het parcours brak mijn crank af. We moeten nog onderzoeken hoe dat juist gekomen is. Daar sta je dan met je goede vorm. Mijn pa was voor de eerste keer mee en in plaats van mee te strijden voor winst mocht ik hem bellen om mijn reservefiets te brengen. Jammer dat ik zijn Vaderdag niet kon opfleuren met een prijsje. Ik verloor ongeveer een half uur en kon met de nieuwe fiets nog net aanpikken bij de leiders van de Mediofondo. Dat ging echter, vooral bergaf, erg snel voor mij en ik raakte ze kwijt. Ik maakte er dan maar een goede training van, nam ook de tijd wat rond te kijken en zag daardoor zowaar een naakte vrouw langs het parcours. Het was een deelneemster die onderweg Tom Dumoulin nadeed, denk ik. Ze had niks meer aan. Ik was zo van mijn melk dat ik aan het volgende kruispunt rechts ben afgeslagen in plaats van links.”

Paar uur natuur
Bob valt ons in de rede: “Ik heb de prachtige natuur ook gezien… daar boven aan Le Markstein en ook richting Hunsrück. Daarvoor doe je toch ook een beetje die Granfondo’s mee. Je komt op veel plaatsen, ziet zoveel mooie landschappen”, vertelt Bob die vorig jaar een aanrijding had met een motorrijder die uit de andere richting kwam. Met breuken in de schedel, het been en de elleboog tot gevolg. “Ik ben al heel tevreden dat ik hier vandaag meedoe voor de prijzen en zelfs mijn categorie kan winnen. Tenslotte kom ik toch van ver terug. Ik voelde vandaag wel dat ik een gelleke tekort kwam richting slotklim. Ik heb dan tempo gemaakt richting de voet, maar op La Planche zelf heb ik meteen voor mijn eigen tempo gekozen. Bart had ook reeds aangegeven dat hij dacht Michiel de baas te kunnen.”

Bart rijdt in juli nog de Rad am Ring (op de Nürburgring), Bob en Frederic gaan naar de Transalp. Kenny gaat naar de Vaujany en Ils trekt richting vroegere Campionnissimo en nadien naar de Maratona. De komende wedstrijden moeten ze dus alvast geen prijzen verdelen onder elkaar. Ik wens hen alle succes toe en daal tevreden de berg af. Een mooie slotklim is het, daarover was iedereen het trouwens eens. Een waardige afsluiter van een dagje hard werken in de Vogezen. Waar de sterkste wint. En vandaag was dat overduidelijk het Grinta! Granfondo Team.

Tags:

Gerelateerde artikels