Ongestoord toeren in Alpbachtalseenland

Bij mountainbikers doet de naam Alpbachtal Seenland misschien een belletje rinkelen, de Transalp Challenge houdt er namelijk regelmatig halt. Voor racefietsers is deze vakantieregio nog grotendeel onontgonnen gebied. En dat is precies de charme van Alpbachtal Seenland: fietsen staat er synoniem voor ongestoord toeren in een dunbevolkte streek. Opgelet, om optimaal te kunnen genieten van de majestueuze panorama's zijn een klimmerscassette en een stel getrainde benen geen overbodige luxe.

26/03/2018 - Tekst: Luc Verdoodt // Foto's: Ruth Wytinck

In Alpbachtal Seenland leiden alle wegen naar Rattenberg. Het kleinste stadje van Oostenrijk telt amper 400 inwoners, maar toch is het niet evident om er op zonnige dagen een plaatsje te bemachtigen op het terras van Cafe Hacker. De tafeltjes van het restaurant annex banketbakkerij zitten er dan geheid vol met wandelaars of toeristen die de ambachtelijke glasblazerijen komen bezoeken. Al vallen strakke lycra pakjes er nog enigszins uit de toon tussen de andere klanten, ze worden niet meewarig bekeken. Eind september 2018 zal het startpodium van het WK tijdrijden enkele tientallen meters verderop worden opgetrokken en de komst van dat prestigieuze evenement vervult de Rattenbergers met zoveel trots dat ze nu al elke bezitter van een racefiets met een vette knipoog verwelkomen.

Het gebrek aan wielertraditie uit zich ook in een onconventionele benadering van de sport. De leden van lokale wielerclub RTR31 trainen doorgaans voor flinke marathons maar trekken anderzijds mee de kar van twee opmerkelijke koersen: de kortste tijdrit van het land en een wedstrijd 'traag rijden'. Dit ludieke evenement – de volgende editie zal doorgaan op 5 mei 2018 – is voor menig deelnemer toch een ernstige zaak. Vooral de tijdrit op de Schloss Berg is de kortste, maar lastige, weg naar eeuwige roem. Tussen start en aankomst liggen amper 350 meter die wel meer dan veertig meter hoogteverschil overbruggen. Bovendien ligt de start vlak voor een haakse bocht zodat je niet-gelanceerd de beklimming naar de stadsruïne moet aanvatten. Boven wacht een engel de afgepeigerde lijven op. Dat is een knipoog naar Didi Senft die verkleedt als duivel de Tourrenners aanmoedigt. Voorzitter Peter Gschwentner: "Bergop rijden is soms een hel, maar in Rattenberg klim je naar de hemel."

Alleen al vanuit Rattenberg kan je zeventien trajecten aansnijden. Op enkele "makkelijke" uitzonderingen na hebben ze de moeilijkheidsgraad 'medium' of 'moeilijk' gekregen. De Pölvenrunde, bijvoorbeeld, staat te boek als gemiddeld. Tot Wörgl loopt de lus parallel met de Inn, over vlakke wegen. Dan pas wordt de vallei verlaten en volgen 65 kilometers met meer dan 1250 hoogtemeters. Noorderlingen die le plat pays van Brel gewend zijn, kunnen daar alleen van dromen. Het hooggebergte wordt gemeden maar aanhoudend gaat het op en af door weilanden en beboste zones, de besneeuwde toppen altijd ergens op de achtergrond.

Giro Region 31 – genoemd naar de administratieve regio die deels overlapt met Alpbachtal Seenland – werd ingedeeld bij de zware tochten. Het label 'moeilijk' valt niet mis te begrijpen, zelfs voor de plaatselijke lichtgewichten die er regelmatig trainen blijft dit rondje een hele klus. Volgens Peter Gschwentner schakelen geoefende berggemzen onderweg meermaals naar de verhouding 34/26, al zit op ieders fiets hier ook een 'anker' met30 tandjes gemonteerd.

Giro Region 31 breidt de twee wanden van de vallei aan elkaar. Het zwaartepunt zit in de eerste helft van de rit. Vanaf het vertrek loopt de weg omhoog richting Reith im Alpbachtal. Aan het eind van de zomer worden daar de runderen uit de bergweiden verzameld vooraleer ze op stal gaan. De honderden koebeesten krijgen dan een bloementooi op hun kop terwijl de herders zich tegoed doen aan teveel glaasjes schnaps. Duizenden bezoekers lokt dat feest en ook Tom Dumoulin zal er door evenveel zielen worden toegejuicht wanneer hij door de stadspoort stormt, op weg naar een nieuwe wereldtitel tijdrijden. Maar waar de renners na vijf kilometer bergop (!) weer naar de vallei zullen afdalen, buigt de eigenlijke beklimming nog niet naar beneden want het marktplein ligt pas halfweg tot de top in Ausserland. De afdaling passeert door het centrum van skioord Alpbach, bekend om de houten gevels die versierd zijn met bloembakken. Onmiddellijk volgt hindernis twee, de Kerschbaumsattel die tot 1100 meter boven zeeniveau reikt.

Na een lange afdaling via Zillertal wordt een adempauze voorzien tot Brixlegg om van daaruit de andere wand van de Inn-vallei op te klauteren. Twintig kilometer later, via een afzink in Pinegg, bereik je het Brandenbergplateau, net geen kilometer boven zeeniveau. Dalend zie je bij Breitenbach wegwijzers die aangeven dat startplaats Rattenberg amper een boogscheut verderop ligt, maar Giro Regio 31 is voor doorzetters en maakt een ommetje via Mariastein om de totaalafstand op 120 kilometer te brengen. Alpbachtal Seenland was nog nooit het strijdtoneel van felbevochten etappes in grote rondes. De namen van de cols doen het gemiddelde wielerhart niet sneller kloppen. Wie graag de platgetreden paden verlaat, vindt er anders wel een rijkelijk menu met verrassende amusegueules en hoofdschotels. De voldoening na enkele uren in het zadel in Alpbachtal Seenland is minstens even groot als die bij het doorstrepen van een naam op de bucketlist van illustere bergtoppen.

PRAKTISCHE INFO
Deelstaat Tirol ligt in het westen van Oostenrijk en grenst aan de buurlanden Duitsland, Zwitserland en Italië. Kufsteinerland, Alpbachtal en Innsbruck liggen in het noorden van Tirol, elk op ongeveer 900 kilometer rijden van Brussel. Osttirol ligt op ongeveer 1050 kilometer.

ERNAARTOE
De vier regio's zijn goed bereikbaar met de wagen, maar hou er rekening mee dat op de Oostenrijke snelwegen een autovignet verplicht is. Een vignet voor tien dagen kost negen euro en kan worden aangeschaft in tankstations of bij de grensovergangen. Voor enkele wegen en tunnels geldt een bijkomende tolheffing. Met het vliegtuig kan ook. Tuifly verzorgt rechtstreekse vluchten naar Innsbruck vanuit Antwerpen, Transavia doet hetzelfde vanuit Eindhoven. Tijdens de zomermaanden wordt de kleine stadsluchthaven echter niet bediend vanuit de Lage Landen. Met tussenlandingen in Wenen of Frankfurt gaat de beoogde tijdswinst deels verloren. Vliegen via München is een andere optie. Vanuit Nederland en België zijn er dagelijks meerdere rechtstreekse verbindingen en vanaf de Beierse luchthaven spoor je in anderhalf uur naar Innsbruck, met de huurwagen mag je op twee uur rekenen. Voor wie Osttirol als bestemming heeft, zijn de luchthavens van Venetië en Ljubljana het overwegen waard. Beiden liggen op een autorit van zo 'n twee uur van Lienz.

VERBLIJF
Pension-Gasthof Alpenblick ** in Radfeld (Alpbachtal Seenland) is een budgetvriendelijk hotel met een voortreffelijke keuken. Rattenberg, het vertrekpunt van vele routes, ligt nagenoeg om de hoek. * www.alpenblick-radfeld.at

FIETSVERHUUR
In Tirol is de racefiets duidelijk nog niet de koning onder de tweewielers. Het gros van de verhuurbedrijven heeft meer e-bikes, mountainbikes (al dan niet met hulpmotor) en downhill fietsen in voorraad. Vooraf reserveren is daarom de boodschap, al is er beterschap merkbaar. Zo zal Crazy Bikez uit Innsbruck vanaf het voorjaar van 2018 het gamma racefietsen van een hogere kwaliteit fors uitbreiden. * www.crazybikez.com

Tags:

Gerelateerde artikels

dossiers Kufsteinerland: speeltuin voor fietsers
19/03/2018 - Luc Verdoodt

Kufsteinerland: speeltuin voor fietsers

Beschermd door de dikke muren van een imposante burcht ontwikkelde Kufstein zich sedert de Middeleeuwen tot een rijk handelsstadje. Het is nog altijd erg in trek bij dagjesmensen die houden van shoppen in een historisch kader. Door vooral te focussen op het culturele erfgoed bleef één toeristische troef lang onderbelicht: de ligging. Dankzij de vlakke vallei centraal tussen de Brandenberg Alpen en het Kaisergebergte, is de omliggende regio een natuurlijke speeltuin voor fietsers die het trippelverzetje graag afwisselen met de grote plateau. Kufsteinerland en de fietser, een prille maar veelbelovende vrijage.

dossiers LONG READ: Op de gravelbike naar Straatsburg
26/07/2018 - Bart De Schampheleire

LONG READ: Op de gravelbike naar Straatsburg

Deze zomer zet Belgian Cycling Factory het merk Eddy Merckx opnieuw in de markt. Met bestaande modellen in een nieuwe look én compleet nieuwe fietsen. We haalden een Strasbourg 71 gravelbike op bij de fabrikant in Paal-Beringen en reden er in drie dagen mee van het Grinta! kantoor in Oudenaarde naar Straatsburg. Op zoek naar het echte gravelgevoel. Op zoek naar de kwaliteiten van de Eddy Merckx Strasbourg 71. En op zoek naar de wielerbaan waar de Kannibaal in de Tour van 1971 aartsrivaal Roger De Vlaeminck klopte. Allez hop, en route voor een kilometertje of 570.