100% Getest: Bianchi Infinito CV Disc

Voor wie het eventjes ontgaan zou zijn: we zitten ondertussen middenin de voorjaarsklassiekers, zowel voor de profs als voor de wielertoeristen. Staat een dagje beuken tegen de wind en bonken over kasseien op het programma, dan is er slechts één letter die je kan redden. De letter ‘C’ van conditie en comfort. En ook wel van Countervail, te vinden in de Bianchi Infinito CV Disc.

16/03/2019 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: David Stockman

De Infinito gaat als comfortracer binnen het Bianchi-gamma al een hele poos mee. Uiteraard aanvankelijk enkel als velgremfiets (schijfremmen op de racefiets zijn er nog niet zo lang), maar in een vorige versie ook als model met schijfremmen geïntroduceerd. Voor 2019 werd dat frame echter flink onder handen genomen. Zo zit er een compleet nieuwe vork in met een tapse vorkpijp en 1 1/8” lagers boven en onderaan 1,5” exemplaren. De wielen worden met twaalf millimeter steekassen in het frame geklemd en de manier waarop dat gebeurt is wel een heel fraaie. Want bij steekassen is het altijd wel wat. Ofwel moet je een inbussleutel uit je gereedschapsset opdiepen om het wiel los te krijgen, ofwel staat er een knoert van een hendel lelijk te wezen naast de naaf en in nog andere gevallen moet je met exotische sluitsystemen aan de slag. Niks van dat bij de Bianchi want de Fulcrum Racing 418 wielen worden met een hendel gesloten en zit de zaak vast, dan schuif je dat hendeltje simpelweg in de steekas. Geniaal in zijn eenvoud, eenvoudigweg geniaal.

Zo simpel kan de oplossing zijn: hendeltje in de steekas. Opgeruimd staat netjes!

Folietje

Het frame is compatibel met 140 en 160 mm remschijven, de achtertrein werd wat langer en de balhoofdbuis iets hoger. Alle kabels en remleidingen lopen door frame en vork, de aerodynamische zadelpen wordt met een wig voor de zadelpen in het frame geklemd. Om te voorkomen dat de zadelpen bij het aangegeven aanhaalmoment blijft zakken is een flinke klodder carbon montagepasta aangewezen. De aluminium kop van de carbon Bianchi Reparto Corse zadelpen is omkeerbaar zodat je de offset van 25 millimeter naar -10 millimeter kunt aanpassen. Voor de grotere maten (57, 59 en 61 cm) groeide de diameter van de onderbuis met een halve centimeter om gewicht te besparen en de torsiestijfheid te vergroten. Vlak voor de bracketpartij leidt dat wel tot een potentieel probleem want de onderbuis is daar zo massief dat een vooraan naar binnen aflopende ketting voor lakschade kan zorgen. Best dus een beetje beschermende folie aanbrengen daar. En als je dan toch met beschermende folie bezig bent, ook de rechter liggende achtervork kan wat bescherming gebruiken om schade van een klapperende ketting op slecht wegdek te voorkomen.

Wat staat er op je CV?

Tussen band en voor- en achtervork is bijzonder veel ruimte zodat 32 mm bandjes in de fiets passen. Van achteraan bekeken ziet de staande achtervork er wat vreemd en ‘gekunsteld’ uit. Het lijkt alsof Bianchi geprobeerd heeft om het Infinito logo in de staande achtervork te verwerken, al oogt het eindresultaat niet echt mooi en vooral volumineus. Voluit heet het model trouwens Infinito CV waarbij de ‘CV’ staat voor ‘CounterVail’, een techniek die Bianchi al een hele poos op zijn carbonfietsen toepast om de trillingen te dempen. Door de carbonvezels te combineren met een viscoelastisch hars slaagt Bianchi er volgens eigen onderzoeken in om 80% van de trillingen te elimineren terwijl de framestijfheid en het gewicht niet nadelig worden beïnvloed.

Herkenbaar

In zijn celeste jasje is de Bianchi uiteraard vanaf een kilometer herkenbaar als een Bianchi. En voor wie niet zou weten dat celeste de huiskleur van Bianchi is, staat in regelrechte Bianchi-traditie de merknaam ontelbare keren op het frame. Ondanks de veelheid aan opschriften is de Bianchi wel een fiets die veel mensen aanspreekt. Word ik tijdens groepsritten wel vaker gevraagd waar ik nu weer op rij, dan worden die opmerkingen aan het stuur van de Bianchi nagenoeg unaniem ingeruild voor ‘Hola, mooi fietsje heb je daar’. Leuk is dat in het dikke, comfortabele stuurlint en in de Fulcrum Racing 418 DB wielen de celeste details terugkeren, dat geeft de fiets net dat tikkeltje extra. Al mag je dat van een fiets uit deze prijscategorie ook wel verwachten.

Best wel een uit de kluiten gewassen fiets. Op vals plat werken de wielen een beetje tegen.

Japanse zalm

Alle kabels en leidingen lopen netjes door het frame en de Shimano Di2 junction unit zit in de rechter stuurdop verwerkt: zoals het hoort dus. Voor en achter monteert Bianchi 160 mm rotors en dat is op een 57 cm fiets die vooral om comfortredenen gekocht zal worden (de berijders kunnen dus wat groter zijn en iets meer wegen) geen slechte keuze. Het 50/34 crankstel en de 11-30 cassette passen perfect bij deze fiets, de stuurpen had een centimetertje korter mogen zijn want door de hoge balhoofdbuis en de lange stuurpen voelt de 57 cm fiets toch wel groot aan. Om de Fulcrum Racing 418 DB wielset liggen Vittoria Rubino PRO bandjes van 28 mm breedte en de fiets wordt verder afgewerkt met een aluminium Reparto Corse stuurpen en een carbon Reparto Corse stuur. Nog een Fi’zi:k Aliante R5 zadel er bovenop en we kunnen op weg. En oh ja, misschien nog dit: alle Shimano spullen zijn Dura-Ace Di2. Met andere woorden: het neusje van de Japanse zalm. Zonder pedalen weegt de fiets 7,60 kilo en dat is geen verkeerde waarde.

Dura-Ace Di2: jummie! Fraaie carbon zadelpen met omkeerbare kop en bandjes die je wat zachter moet durven rijden.

Zwitserland

‘Rustige vastheid’ is een term die tien jaar geleden door één van de saaiste Belgische politic ooit werd gelanceerd en die term is ook perfect toepasbaar op de Bianchi Infinito CV. Want deze fiets doet in alle stilte zijn werk en is qua rijgedrag neutraler dan Zwitserland. Lang niet slecht dus, maar het is ook niet dat je er een natte droom aan overhoudt. Omwille van de relaxte geometrie en de CounterVail technologie is de Infinito CV een topper op vlak van comfort. De fiets is bijzonder stabiel en blijft dat ook op een wegdek van ondermaatse kwaliteit, meteen ook de reden waarom ik Bianchi vroeg of ik deze fiets toch niet tot na de Ronde van Vlaanderen Cyclo zou kunnen houden. Want op zo’n lange dag in het zadel op ellendige kasseiwegen profiteer je maximaal van het comfort dat de Infinito CV te bieden heeft. De Shimano Dura-Ace Di2 aandrijving is simpelweg subliem en met de prima schijfremmen sta je ook op een typische Vlaamse voorjaarsdag tijdig en gecontroleerd stil als je rechts de Paterberg omhoog moet draaien. Op de heel steile hellingen voel je niet dat de Fulcrum Racing 418 wielen niet van de lichtste zijn, op vals plat is het wel voelbaar dat de wielen daar een beetje de schwung uit de fiets halen. De 28 mm brede Vittoria Rubino PRO banden moet je met een wat lagere bandenspanning durven rijden want het is pas dan dat ze comfortabel worden en in het volledige plaatje passen. Het zadel is OK en de omkeerbare zadelpenkop een nuttig extraatje.

Up tempo toeren, daarvoor is de Infinito CV Disc gemaakt. Het stuurgedrag is vertrouwenwekkend en neutraal.

Conclusie

Nee, aan het stuur van de Bianchi Infinito CV zal je geen criterium winnen, of het zou moeten zijn dat de Paddestraat in het rondje zit verwerkt. Want deze Bianchi moet het in de eerste plaats van zijn comfort hebben en dat is in overvloed aanwezig. Behalve de paar vierkante centimeters beschermende folie die je moet aanbrengen is deze fiets tot in de details correct afgewerkt en dat is een opsteker. Anderzijds mag je dat ook eisen van een fiets die toch een stevige 8.999 euro moet kosten. Dura-Ace Di2 is de norm in deze prijsklasse, de wielen hadden iets beter gekund. Maar ga je er van uit dat de fiets gekocht wordt door kilometervreters die slechte wegen niet uit de weg gaan, dan is de duurzaamheid van de wielset uiteraard ook veel waard. Is 8.999 euro (ver) boven je budget, weet dan dat het ‘instapmodel’ van de Bianchi Infinito CV met Shimano 105 voor 4.199 euro wordt aangeboden. Al is dat ook al een flinke investering.

Eén aandachtspuntje nog: opgelet als je een bidonhouder op de zitbuis monteert. De standaard schroeven zijn aan de lange kant en bij ons gebeurde het dat de Di2 kabel die van de batterij in de zadelpen naar beneden loopt, bij het aanspannen van de bidonhouderbout door de bout werd meegenomen en stuk draaide. Het is maar dat je het weet…

Alle details van de fiets vind je op de site van Bianchi.

Outfit check

Helm: Mavic Comete Ultimate

Bril: Rudy Project Defender

Shirt lange mouwen: MAAP Vertical DWR

Onderhemd lange mouwen: Decca Sportswear (jaar of 15 oud!)

Broek: MAAP Base Thermal Bib

Beenwarmers: MAAP Base Leg Warmers

Sokken: MAAP Clone

Schoenen: Specialized Exos

Tags:

Gerelateerde artikels

Getest 100% Getest: Specialized Venge. TERUG NAAR DE BASIS
03/07/2018 - Bart De Schampheleire

100% Getest: Specialized Venge. TERUG NAAR DE BASIS

Toen Specialized in 2011 de eerste Venge aero racefiets voorstelde, bedacht de Amerikaanse fabrikant daar de slogan ‘More bike than aero’ bij. De Venge ViAS die het merk met de grote S als logo in 2015 voorstelde focuste keihard op aerodynamica zodat een aantal andere parameters onderbelicht bleven. De Venge van de derde generatie waarop Grinta! recent het WK-parcours van Innsbruck kon verkennen is weer ‘More bike than aero’.

Getest 100% Getest: Isaac Boson Disc. Afscheid van een kennis.
16/05/2018 - Frederik Backelandt

100% Getest: Isaac Boson Disc. Afscheid van een kennis.

Herinnert u zich de najaarseditie van Grinta! (nummer 64 om precies te zijn) waarin we onze ‘winterbrigade’ voorstelden? De Grinta!-kernredactie ging toen met drie testfietsen de winter in: een Ednine strandracer, een Specialized crossfiets en een racefiets. De Isaac Boson Disc werd mijn winter- en voorjaarsfiets. Met de zomer voor de deur is het tijd om afscheid te nemen. Afscheid van … een kennis.