100% Getest: Briko Stinger 2.0

Alles wat retro ademt, is hip. Maar als je in één leven geconfronteerd wordt met de versie 2.0 van een product, dan wil dat vooral zeggen dat je snel oud aan het worden bent…

30/08/2018 - Tekst: Bart De Schampheleire

De jaren negentig waren het gouden decennium voor het Italiaanse Briko. Mario Cipollini, Marco Pantanin, Fabio Baldato, Michele Bartoli en de hele Mapei-kliek met Johan Museeuw, Paolo Bettini, Tom Steels en Frank Vandenbroucke op kop: ALLEMAAL droegen ze de brillen van Briko en één van de meest iconische modellen was de Stinger. Als snotjong met een kop vol pukkels moest ik als jeugdwielrennertje dus ook wel zo’n Briko Stinger hebben, zonder zou het compleet onmogelijk zijn geweest om coureur te worden…

De Stinger 2.0 zoals Briko hem nu op de markt brengt, heeft dezelfde agressieve looks als de eerste Stinger en zeker met de geel/groene spiegelglazen er in zie je er een beetje als een insect uit. Met 26 gram is de Stinger nog altijd vederlicht en -zeker in vergelijking met de soms gigantische fietsbrillen die je nu in het peloton aantreft- oogt de Stinger bijzonder compact. Nieuw aan de Stinger 2.0 is de instelbare neusbrug zodat de bril nu op smalle en brede neuzen past, al blijft de pasvorm redelijk ‘krap’ en staat de Stinger heel dicht bij je hoofd. Dat zorgt er voor dat er geen tocht achter de lenzen kan glippen en je ogen nooit uitdrogen, anderzijds moet je zo’n dicht op je voorgevel aansluitende bril wel prettig vinden. De niet-instelbare pootjes dragen nu het nieuwe Briko-logo en het anti-slip materiaal op het einde van de pootjes werd iets minder ‘rubberachtig’ in functie van de levensduur. Wie ooit een Stinger van de eerste generatie droeg, herinnert zich dat de brilpootjes na een paar jaar tot een soort van gelei verwerden.

De kwaliteit van de lens is gewoon goed zonder dat je van je sokken wordt geblazen, omdat de bril zo dicht voor je ogen staat zit het frame ondanks de relatief compacte afmetingen van de glazen niet in de weg. De bouwkwaliteit van de bril is wat minder dan twintig jaar geleden en de lenzen zijn niet verwisselbaar (dat waren ze twee decennia geleden ook niet), maar van een fietsbril van 70 euro mag je ook geen wonderen verwachten. Voor het supersportieve werk heeft Briko brillen in het aanbod die ruim het dubbele van de Stinger 2.0 kosten. Maar als je je tweede jeugd wil beleven en dat in stijl wil doen, dan zijn die zeventig eurootjes voor een nieuwe Stinger beslist geen weggegooid geld.

www.briko.com

Tags:

Gerelateerde artikels