100% Getest: Canyon Dude CF 8.0

Dan beslis je om Drenthe 200 op een fatbike te rijden, moet je natuurlijk nog een fatbike in handen zien te krijgen. Bij Canyon zagen ze de lol van de uitdaging al snel in en stelden ze met de glimlach een Dude CF 8.0 ter beschikking. En ik maar zingen onderweg: “Na, na, na, nanana, nanana hey, Dude!”

31/12/2018 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: David Stockman, Bart De Schampheleire

Mijn nieuwe dikke vriend

Fietsen testen komt voor 90% neer op kunnen terugvallen op een zo ruim mogelijk referentiekader. In de voorbije 25 jaar moet ik inmiddels met een zeshonderdtal racefietsen, mountainbikes, crossfietsen, baanracers en gravelbikes gereden hebben, maar de teller staat in de categorie ‘fatbike’ op een schamele drie. Al weet ik wel vrij goed wat ik voor Drenthe 200 onder de kont wil: een zo licht mogelijke fatbike die bij ons vlot verkrijgbaar is (altijd handig voor wie na de lectuur van het stuk ook zo’n fiets wil aanschaffen) en liefst met een vaste voorvork is uitgerust. De Canyon Dude CF 8.0 voldoet aan de vereisten. Verkrijgbaar in drie varianten met steevast hetzelfde carbon frame als basis is de CF 8.0 de beste optie voor Drenthe, precies omwille van de vaste carbon vork. Het parcours in Noord-Nederland is technisch niet zo veeleisend dat een verende vork noodzakelijk zou zijn. En een verende voorvork maakt een fiets alleen maar zwaarder, ook een fatbike.

Breedtegraad en zwaartekracht

‘Zo licht mogelijk’ is in fatbikeland een heel relatief begrip want met het 1.550 gram wegende frame als basis geeft Canyon voor de Dude CF 8.0 een rijklaar gewicht van 13,1 kilo op. Zowel de vorkpoten als de balhoofdpijp van de Rude voorvork zijn van carbon gemaakt. Het frame is heel erg sloping, de aluminium zadelpen wordt met een externe klem met hendel in het frame vergrendeld en er zijn kabelgoten voor een voorderailleurkabel en een nok voor de plaatsing van een voorderailleur voorzien. De remleidingen lopen wel nog buiten de vork en het frame, de remklauwen worden op post mount nokken gemonteerd.

Mooi systeem om te voorkomen dat bij een crash het stuur in de bovenbuis van het frame slaat. En handig omkeerbare achterpatten om te kiezen tussen 4,8 en 4" banden.

Zwarte sneeuw?

Zo’n fatbikeframe is toch flink anders qua geometrie dan een 29” mountainbike, simpelweg omdat je met 26” wielen en moddervette banden op weg moet. De vorkpoten voor en achter moeten heel breed uit mekaar om de standaard gemonteerde Schwalbe Jumbo Jim banden van 4,8” breedte vlot te laten passeren. Om u een idee te geven van hoe breed een 4,8” band precies is, we hebben het over 12,2 cm. De Dude wordt standaard met die extreem brede banden geleverd omdat hij vooral in Scandinavië populair is en daar rij je met die megabrede sloffen het vlotst over de zachte sneeuw. Wil je met de bij ons populairder 4” banden rijden (goed 10 cm breed), dan kan je de achtertrein van de Dude CF 8.0 daaraan aanpassen. Door de patten los te schroeven, om te keren en andersom in de achtertrein in te bouwen kan je de fiets achteraan een pak korter maken om met de 4” banden te rijden. Uiteraard moet je dan ook de remklauw verplaatsen en de derailleur bijregelen. Dat alle ‘overbodige nokken’ afgedekt worden met rubbertjes is wel zo netjes. Nog een mooi detail is de onder de stuurpen gemonteerde ring die voorkomt dat bij een valpartij het stuur van de fiets in de bovenbuis slaat en daar voor schade zorgt.

Flipperkast

De eerste paar testritten rij ik met de standaard Jumbo Jims van 4,8”, maar ik kom er al snel achter dat die voor Drenthe 200 toch van het goede te veel zijn. Door hun extreme breedte en de lage bandenspanning (we spreken over 550 gram) wordt het moeilijk om de fiets op hellingshoek te brengen om een bocht in te sturen. En rij je in het veld in een smal, hard spoor, dan stuitert de fiets op de moddervette banden van de ene opstaande rand van het spoor naar de andere zodat het een beetje aanvoelt alsof je flipperkast aan het spelen bent. De zithouding op een fatbike is -logisch- helemaal anders dan op een racefiets of klassieke mountainbike. Omdat de achtervork meteen na het bracket heel breed open moet om de achterband voldoende ruimte te geven, kan je op een fatbike niet anders dan een heel lange bracketas monteren wat tot een extreme Q-factor leidt. De Q-factor is de afstand tussen linker en de rechter crank en bepaalt in welke mate je met je knieën open dan wel dicht op de fiets zit. Op een fatbike rij je dus met de knieën heel wijd uit mekaar en daarenboven zit je nogal ‘boven’ het bracket zodat je toch een poos aan die zithouding moet wennen.

Standaard wordt de Dude CF 8.0 geleverd met DT Swiss BR 2300 wielen met 80 mm brede velgen met daar omheen de reeds vernoemde Schwalbe Jumbo Jim 4,8” banden met binnenband. Voor Drenthe wou ik graag overschakelen naar een smallere tubeless band om daarmee het roterend gewicht naar beneden te halen en ook de kans op bandenpech tot een minimum te herleiden. Daarvoor stelde Schwalbe een set Tubeless Easy Jumbo Jim’s in maatje 26x4” ter beschikking, maar alle inspanningen om de DT Swiss BR 2300 wielset tubeless te maken draaiden jammer genoeg op niets uit. Het probleem is dat om gewicht te besparen de velg tussen de spaakgaten is uitgefreesd. Nadat de hele velg gereinigd en ontvet was, probeerde ik het standaard velglint met drie lagen duct tape lichtdicht te maken (tubeless velglint van 80 mm breedtje vind je sowieso niet, dus moet je creatief aan het klussen), maar omdat de ruimte tussen de uitgefreesde stukken velg en de velgrand te smal is vind de duct tape daar te weinig ‘hechtruimte’. Met lekken en veel gevloek tot gevolg. Finaal zat er niks anders op dan de 4” Tubeless Easy banden toch te combineren met binnenbanden, maar om de kans op lekke banden te verkleinen goot ik in elk van de binnenbanden 60 milliliter Schwalbe Doc Blue lekdichtend middel. Onder het motto ‘beter voorkomen dan genezen’.

Sram en Shimano in the mix

Voor de afmontage van de Dude CF 8.0 kiest Canyon voor een mix van Sram en Shimano. De Sram NX Eagle achterderailleur loopt over een 11-50 cassette, vooraan loopt de Sram NX Eagle 12-speed ketting over een Truvativ Stylo 6K Fat 5 Eagle crankstel met 30 tandjes. De remmen komen dan weer van bij Shimano want het gaat om de populaire BR-MT200 set. Hoe lomp je ook schakelt, de Sram NX Eagle achterderailleur laat zich op geen fout betrappen en de zware veer in de clutch derailleur houdt de ketting stabiel op het enkel kettingblad. De remmen leveren prima werk, maar eens je met een fatbike gereden hebt besef je pas hoe essentieel de breedte van een band is in het hele remmenverhaal. Met de gigantische footprint van de band heb je een enorm oppervlak om je fiets op te vertragen. Gaat een smal racefietsbandje al snel aan het slippen als je stevig in de remmen knijpt, dan bijten de noppen van de brede fatbike banden zich in de bodem vast om de fiets te vertragen. Tamelijk indrukwekkend.

Enkel kettingblad uit Sram-huis, schijfremmen van bij Shimano.

Doe maar lomp

Uiteraard valt fatbiken amper te vergelijken met een ‘normale’ mountainbike besturen. Om het zware voorwiel van richting te doen veranderen moet je flink wat druk op het stuur uitoefenen en om een dergelijke zware fiets op tempo te krijgen moet je stevig op de pedalen rammen. En hoewel het carbon frame beslist geen slap elastiek is dat tussen de twee wielen hangt te zwabberen, zit er de hele tijd veel leven in de fiets en daarvoor moet je -opnieuw- naar de banden kijken. De bandenspanning is op een fatbike essentieel. Bij meer dan 800 gram in de banden stuiter je op oneffen paden alle kanten op en rammelen de vullingen uit je kiezen. Laat je de bandenspanning tot vijf- à zeshonderd gram dalen, dan wordt de fiets een pak comfortabeler en krijg je een veelvoud aan grip. Keerzijde van de medaille is dat de rolweerstand stijgt en de band wat op de velg begint te leven waardoor je het ‘levendige’ gevoel van de fiets krijgt. En als in sommige gevallen een heel klein beetje hoogteslag in de band begint te interfereren met je trapfrequentie, dan lijkt het alsof je met een schommelpaard op weg bent. Lachen geblazen…

Wat de grip van fatbike banden in de modder betreft, laat je daarover niks wijsmaken. Met de lage druk en de grote footprint van de band ‘zweef’ je weliswaar over de modder, tegelijk zijn de noppen niet hoog genoeg (zeker de schoudernoppen zijn te laag) om de fiets stabiel te houden. Het voelt dan ook een beetje aan als schaatsen voor beginners: je zet ongeveer een rijlijn uit en ziet daarna wel waar je uitkomt. Op singletracks in het bos is het dan weer leuk dat je op een fatbike zoveel druk kunt zetten, simpelweg omdat de dikke banden zoveel vergeven. De boomwortels in de Drenthse bossen waar ik vorig jaar op mijn crossfiets hulpeloos overheen stuiterde heb ik dit jaar niet gevoeld. Moest ik vorig jaar met de crosser als op eitjes rijden, dan was 'doe maar lomp' het devies op de fatbike.

Omdat ik me verwachtte aan een modderige Drenthe 200, haalde ik een SKS Fatboard Set spatborden in huis (44,99 euro). De twee spatborden komen uit dezelfde mal, zijn dus allebei 480 mm lang en lijken door hun breedte meer op roeispanen dan op spatborden. Het achterspatbord bevestig je snel en stabiel om de zadelpen met het SKS Quick-Release systeem, de voorspatbord moet je met klittenband om de onderbuis van de fiets bevestigen. Allebei bieden ze heel veel bescherming tegen de massa bagger die een fatbike meeneemt en opgooit, enkel de voeten blijven nog wat modder vangen. Heb je dat liever niet, dan monteer je het voorspatbord wat lager op de onderbuis al loop je dan weer het risico dat je alsnog wat modder in je gezicht krijgt. De beide spatborden behandelde ik voor Drenthe 200 (samen met de volledige fiets trouwens) met een Shine Protect wax van Aktiv-8. Hoe gladder de kunststof staat, hoe minder modder er aan vasthecht en dat zijn allemaal kilo’s die je niet hoeft mee te zeulen.

Links de Canyon Dude CF 8.0 in standaard trim, rechts na de ombouw voor Drenthe 200. Dat zijn best twee verschillende fietsen.

Effe liggen

Omdat ik het mijn schouders, rug en ellebogen niet wou aandoen om meer dan tien uur in dezelfde houding te fietsen, monteerde ik centraal op het stuur een set Zirbelaci opzetstuurtjes. Ultra handig om eens van fietshouding te wisselen en op lange rechte stukken kan je een stuk platter op de fiets liggen. Dat verkleint niet alleen je frontaal oppervlak met minder luchtweerstand tot gevolg, het stelt je ook in staat om de quadriceps efficiënter aan het werk te zetten. Om te voorkomen dat mijn polsen al snel ‘dood’ zouden aanvoelen als ik lange tijd op de Zirbelaci’s rij, wikkelde ik wat isolatiemateriaal om verwarmingsbuizen te isoleren rond het stuur. Knutselwerk dus…

Best een indrukwekkende cockpit, met lampen, beugeltjes en navigatie.

Problematisch aan de Zirbelaci’s is wel dat ze een flink stuk van het stuur innemen en dat daar nog wel wat materiaal gemonteerd moest worden. De Bryton Rider 450 fietscomputer/navigatietoestel vond zijn plaats boven de stuurpen, met dank aan een HideMyBell Insider. De houder voor de BBB verlichting verhuisde naar de linkerkant van het stuur. De ochtenduren van Drenthe 200 reed ik net als vorig jaar met een BBB Scope 1300 lamp (oud model, inmiddels vervangen door de Scope 1500) waarvan de batterij op de bovenbuis van de fiets werd gemonteerd. Voor het avondgedeelte van de rit had ik nog een BBB Sniper (niet meer in het gamma) bij en een BBB Swat als extra noodverlichting. Handig aan de drie lampen is dat ze allemaal op dezelfde stuurbeugel passen.

Leuk, maar niet voor elke dag

Maar wat heb ik nu over de fatbike geleerd, na twee maanden? Dat het een heel coole fiets is om te hebben, maar dat het beslist geen fiets is om elke dag mee te rijden. Hoe extremer de ondergrond (zand, sneeuw), hoe leuker de fatbike. Dan is 1.899 euro voor de Canyon Dude CF 8.0 een flink bedrag, ook al koop je daarvoor een prima afgewerkte fiets die -binnen de beperkingen van de fatbike- nog altijd veel mogelijkheden biedt. Wil je vrouw in de zomer naar het strand en ga jij liever biken in de duinen, dan is de Dude iets voor jou. Van hetzelfde laken een pak trouwens als mevrouw in de winter wil skiën want ook dan zal je aan je Canyon fatbike op de sneeuwpaden veel plezier beleven. Maar in lente en herfst zal de Dude wellicht wat vaker op stal blijven…

Bekijk hier alle details van de Canyon Dude CF 8.0.

Hier vind je de SKS Fat Boards.

En hier de Schwalbe Jumbo Jim banden.

Benieuwd naar het sfeerverslag van Drenthe 200? Dat lees je hier.

Outfit check

Helm: Btwin Aerofit 900 Bril: Scott Leap Jacket: RH+ Flash Lange broek: RH+ Reflex Handschoenen: GripGrab Raptor Windproof Lightweight Full Finger Glove Schoenen: Gaerne Carbon G. Sincro

Tags:

Gerelateerde artikels

Getest 100% Getest: Everysight Raptor smartglasses
12/11/2018 - Roel van Schalen

100% Getest: Everysight Raptor smartglasses

We zitten al een tijdje in het era van virtual reality, augmented reality, robots en dies meer. Maar zo snel als we als mens kunnen denken en fantaseren, zo snel zijn die gedachten en fantasieën nog niet in reality omgezet. Toch gaan we stap voor stap naar een meer elektronica-gedreven wereld. Ook als fietser. De laatste nieuwigheid zijn smartglasses voor fietsers. We testten de Raptor GPS-bril van het Israëlische bedrijf Everysight.

Getest 100% Getest: Look 795 Blade RS. BORN TO SHINE
06/11/2018 - Bart De Schampheleire

100% Getest: Look 795 Blade RS. BORN TO SHINE

Sinds elke zichzelf respecterende fietsfabrikant een koersfiets kan bouwen die onder het door de UCI opgelegde minimumgewicht duikt, is aero het nieuwe codewoord. Van prof tot zondagochtendtoerist is aerodynamica het gespreksonderwerp nummer één, al is niet elke aeroracer even comfortabel en missen sommige aerodynamisch verfijnde racefietsen de noodzakelijke stijfheid in de ranke kop. Met de nieuwe 795 Blade RS wil Look een aeroracer voor de massa bouwen. Of toch voor de massa die minstens 4.399 euro te veel op de bankrekening heeft staan.