100% Getest: Mantel R50 TLR wielset

Wie wil er geen stel full carbon wieltjes om zijn racefiets mee op te leuken? Maar heeft iedereen tweeduizend euro of meer in de schuif liggen om aan een stel high-end carbon hoepels van een prestigieus merk te besteden? Onbetrouwbare spullen van Oosterse online dumpingsites dan maar of spulletjes van een huis-, tuin- en keukenknutselaar uit je wielerclub? Of gewoon richting Mantel surfen/hollen voor een stel R50 TLR’s?

03/09/2018 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: Bart De Schampheleire

First things firse: voor een stel Mantel R50 TLR full-carbon racewielen betaal je 999 euro. Voor de set, dus voor én achterwiel. Ter vergelijking: Mantel verkoopt het Zipp 404 Firecrest Carbon Clincher achterwiel voor 972 euro. Dat is dus voor één wiel. En nee, dat prijsverschil valt niet te verklaren door een verschil in kwaliteit. Directe verkoop en minder marketing zorgen er voor dat Mantel zijn eigen wielen bijzonder scherp geprijsd in de markt kan zetten.

Nee, je kan ze bij Mantel geen gebrek aan objectiviteit verwijten want bij de plus- en minpunten van hun eigen wielset geven ze op www.mantel.com “Niet zo opvallend als sommige andere wielmerken” aan als minpunt. En dat klopt want de wielset met 50 mm hoge full carbon tubeless ready velgen springt met zijn basic looks niet meteen in het oog. De Mantel merkstickers kan je in tien verschillende kleuren aanbrengen, maar de nogal klassieke schrijfwijze van de merknaam ‘Mantel’ past naar mijn gevoel niet echt bij een modern en snel product als een full carbon wielset. Passeren de R50’s visueel misschien onder de radar, dan vallen ze auditief wel op want de cassette heeft een heel nadrukkelijke ratel als je de beentjes stil houdt.

De 50 millimeter carbon velgen hebben niet het puntige profiel van de old skool carbon wielen, maar evenmin de heel ronde bolling van de modernste velgtypes. Ook qua velgbreedte zitten de R50’s een beetje ‘halfweg de evolutie’ met een binnenmaat van 19 mm. Wat evenwel geen probleem stelt want ik testte de wielset voornamelijk met 26 mm brede Specialized S-Works Turbo Cotton bandjes en die ‘stonden’ prima op deze wielset. De twintig spaken in het voorwiel (radiaal spaakpatroon) en de 24 stuks in het achterwiel (acht radiaal aan de niet-aandrijfzijde, zestien stuks kruis-over-drie aan de aandrijfzijde) worden met de nippels verzonken in de symmetrische velgen gemonteerd. Dat de spaaknippels niet zichtbaar zijn komt de looks en de aerodynamica van de wielen ten goede, maar zorgt er wel voor dat het wiel rechten wat langer duurt (je moet het tubeless velglint verwijderen om aan de spaakkoppen te geraken).

Niet dat er aan de wielen veel afgesteld moet worden want ze zijn beresterk. Ik reed er dik duizend testkilometers mee, ook op de slechtste wegen in Vlaanderen en zette ze in voor verschillende koersen met kasseistroken. Zonder enig probleem want de wielen zijn nog net zo kaarsrecht als toen ze uit de doos kwamen. De 1.540 gram die Mantel zelf opgeeft voor deze wielset is gemeten op een optimistische weegschaal want mijn weegschaal gaf voor het voorwiel 702 gram aan, het achterwiel is goed voor 857 gram en de snelspanners voegen nog eens 120 gram toe. Dat is een tikkeltje zwaarder dan de modernste aero koerswielen waar je dus wel het dubbele voor betaalt als voor de Mantel R50’s. De acceleratie van de wielen is prima, net zoals de stabiliteit op hoge snelheid. Zoals alle voorwielen met een velghoogte van meer dan 35 mm moet je bij zijwind aandachtig zijn en zeker als je in wisselende zijwindkracht een bocht neemt, moet je het stuur stevig in je knuisten hebben. De remkracht en -dosering zijn gemiddeld. Er zijn full-carbon wielen waarop je met meer remkracht en dosering kunt vertragen, de remblokjes iets verder van de velgen monteren heeft bij carbon wielen vaak een gunstig effect. Omdat je al iets meer kabel getrokken hebt voor de remblok de velg raakt, krijg je net iets meer gevoel in de remmen. Qua zijdelingse stijfheid zullen de Mantel R50 wielen voor 98% van de fietsers volstaan. Enkel heel zware fietsers (de wielset is gekeurd voor gebruik door fietsers tot 120 kilogram) of sprinters die veel vermogen leveren kunnen de velgen af en toe tegen de remblokken horen aanlopen. Maar zelfs in koers heb ik er niks van gemerkt. Wel gemerkt bij de beëindiging van de test: de aluminium cassettebody is van te zacht metaal gemaakt waardoor de kleinste kroontjes (de zwaarste versnellingen dus, diegene waar je het meeste vermogen op levert + deze worden los op de cassettebody en niet in cluster gemonteerd) zich een beetje in de passing van de cassettebody trekken. Al is dit jammer genoeg ‘een ziekte’ waar wel meer wielsets aan lijden. Over de lagering (industrielagers voor en achter) geen kwaad woord. Na duizend belastende kilometers in wisselende weersomstandigheden is er letterlijk en figuurlijk nog geen vuiltje aan de lucht. Goed om weten: Mantel geeft twee jaar garantie op deze wielset. En de wielset is voor dezelfde 999 euro ook in schijfremversie te koop.

Conclusie? Simpel: wil je je racefiets opwaarderen met een paar full-carbon aerowielen zonder daarvoor je spaarvarken over de kling te moeten jagen, dan horen de Mantel R50 TLR wielen bovenaan je verlanglijst te staan.

Maar misschien toch nog drie klein verzoekjes van ons aan Mantel:

  1. 1) Zorgen jullie voor iets sexier stickers voor deze wielen?
  1. 2) Gaan jullie op zoek naar een vergelijkbare wielset, maar met 30 tot maximum 35 millimeter hoge velgen?

3) En willen jullie die wielen dan los verkopen? Dan kies ik voor een 30 mm voor en een 50 mm achter.

Dank u.

Alle details bekijken en de wielen bestellen doe je hier.

Tags:

Gerelateerde artikels

Getest 100% Getest: Specialized Venge. TERUG NAAR DE BASIS
03/07/2018 - Bart De Schampheleire

100% Getest: Specialized Venge. TERUG NAAR DE BASIS

Toen Specialized in 2011 de eerste Venge aero racefiets voorstelde, bedacht de Amerikaanse fabrikant daar de slogan ‘More bike than aero’ bij. De Venge ViAS die het merk met de grote S als logo in 2015 voorstelde focuste keihard op aerodynamica zodat een aantal andere parameters onderbelicht bleven. De Venge van de derde generatie waarop Grinta! recent het WK-parcours van Innsbruck kon verkennen is weer ‘More bike than aero’.