100% Getest: Reven Fury

De merknaam Reven doet bij de meeste fietsers niet meteen een belletje rinkelen, al is het merk beslist geen nieuwkomer meer. David Alvarez, de man achter Reven, is een Amerikaan die ook in de Belgische fietsindustrie al meedraaide en die naast Reven eveneens de Stoemper fietsen op de markt brengt. Het Grinta! Gara team rijdt op de Reven Fury.

05/11/2019 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: David Stockman, Thomas De Boever, Rik Moeyaert

Voor de weg en de cross

Opgericht in 2015 in Herk-de-Stad brengt Reven carbon race- en cyclocrossfietsen op de markt. Wegrenners hebben de keuze uit de Fury aeroracer en de meer allround inzetbare Rivet waarbij beide modellen beschikbaar zijn met velgremmen en schijfremmen. Het Grinta! Gara zestal rijdt op de Fury met velgremmen die door Color Monkey in Geraardsbergen in een custom teamkleurstelling werd gelakt. Het lakschema bestaat uit slechts twee kleuren en een heel beperkt design zodat de framevormen extra tot hun recht komen. De bovenbuis is biljartvlak, de afdichting van de wig waarmee de aero zadelpen vanaf de bovenkant van de bovenbuis in de zitbuis wordt geklemd gebeurt jammer genoeg met een wat goedkoop rubber kapje. De voorvork is kaarsrecht, de zitbuis heeft een uitsparing om het achterwiel wat meer ruimte te geven en de staande achtervork wordt met een fraaie welving wat lager op de zitbuis aangezet. De balhoofdpartij oogt vanaf de zijkant massief, maar is frontaal wel rank. Gemaakt van een mix van Toray high-tensile carbon weegt een ongelakt frame in maatje 52 volgens Reven 1.050 gram. Het frame ziet er beslist niet slecht uit, al verraden enkele details dat het geen ontwerp van de laatste twee jaar is. Zo lopen de meeste kabels wel door het frame, maar is er van integratie in de cockpit nog geen sprake waardoor de kabels rond stuur en vork een beetje rommelig ogen. De voorvork heeft slechts één montagenok voor een remhoef zodat een direct mount remhoef monteren niet tot de mogelijkheden behoort, de achterrem op de onderkant van de liggende achtervork is uiteraard wel een direct mount exemplaar. Het is vooral die vlak achter het bracket gemonteerde achterrem die aantoont dat de Fury nog wel een update kan gebruiken want elke fietsfabrikant is er inmiddels achter gekomen dat vlak achter het bracket geen ideale plaats is om een achterrem te monteren. Dat is immers de zone van de hele fiets die het meest onder druk wordt gezet én vlak achter het bracket vangt de rem ook heel veel vuil. Blijft uiteraard de vraag of ze bij Reven de ontwikkeling van een nieuwe Fury voor velgremmen nog wel opportuun vinden nu de balans steeds verder in de richting van de schijfrem overhelt.

Di2 junction box in de rechter stuurdop, slordige kabelloop rond de cockpit, old-school achterrem onder het bracket.

Bob de bouwer, kunnen we het maken?

De Grinta! Gara mannen hebben het frame allemaal naar eigen inzicht en voorkeur opgebouwd. Zo rijdt Lorenzo met een Sram Red mechanische groep, doet Tommy het met mechanische Shimano Ultegra onderdelen en koos Frederik voor Shimano Ultegra Di2. Een constante in het hele team zijn wel de SWS RCC 55 wielen met 55 millimeter hoge full-carbon velgen. Frederik werkte de fiets verder af met een stel 26 mm brede Specialized S-Works Turbo Cotton bandjes, een Selle Italia SLR Boost zadel en een Pro Vibe carbon stuur met daar omheen Supacaz stuurlint. Voor de aandrijving opteerde hij voor 52/36 kettingbladen op de cranks en een 11-23 cassette op de achternaaf, het is immers een fiets om in Vlaanderen mee te koersen. Zonder pedalen komt de fiets aan 7,65 kilogram. De frameset kost 1.799 euro, complete fietsen zijn er tot 5.789 euro waarbij de klant veel keuze heeft wat de afwerking betreft. Ga je voor een Fury met mechanische Shimano Ultegra aandrijving en aluminium wielen, dan blijf je net onder de drieduizend euro.

Prima koerswielen van SWS, Di2 is om mee te koersen een zaligheid en het afdekkapje van de zadelpenklem had netter gemogen.

Lang en diep

Handig aan de Reven is dat de zadelpen over een groot bereik in te stellen is omdat de montageschotel waar het zadel op rust een eind naar voor en naar achter kan. Voeg daar de lengte van de zadelrails aan toe en je weet dat je je positie voor/boven/achter het bracket perfect kunt bepalen. Frederik zijn fiets is er eentje om mee te koersen, vandaar de lage en vrij lange cockpit wat voor hem in een redelijk gestrekte positie resulteert. Voor mij en mijn lange armen had de stuurpen echter nog iets langer gemogen. Voor wedstrijdgebruik valt de Reven beslist niet tegen. De framestijfheid is OK, al zullen renners met dijen zo groot als boomstronken de achterrem bij een demarrage of sprint tegen de velg aan voelen lopen. Dat ligt niet aan de velgen want de SWS carbon wielen zijn retestrak. Ultra comfortabel zijn de wielen niet, al los je dat op met soepele banden zoals de Specialized S-Works Turbo Cottons. Het voorwiel is wel zijwindgevoelig, maar daar hebben de meeste wielen met hoge voorvelgen sowieso last van.

Druk baasje

Het Reven Fury frame scoort qua comfort ergens in de middenmoot. Het is geen echte bottenbreker, al vraagt de fiets met zijn sportieve en agressieve geometrie om een bijpassende sportieve zithouding en met je achterwerk hoog en je polsen laag weet je dat je sowieso wat aan comfort inboet. Koop je deze fiets om op zondagochtend honderd kilometer keuvelend door de polders te gaan trappen, dan zal de Fury niet je beste vriend zijn. Want zijn modelnaam staat er niet voor niets op: hij wil het liefst van al furieus bereden worden. Volgas, met het mes tussen de tanden van bocht naar bocht: daarvoor is hij gemaakt. Het frame is strak genoeg om flukse acceleraties mogelijk te maken en het stuurgedrag is zo direct dat het voor veel zondagochtendrecreanten als nerveus zal aanvoelen. Eens op hellingshoek volgt de Fury de uitgezette rijlijn gedwee zodat je daar niet meer voor verrassingen komt te staan, positief is ook dat het frame in de bocht veel druk verdraagt en dat maakt het voor de sportieve fietser toch allemaal weer een tikkeltje leuker.

Tandjes tellen

Het grote voordeel van een 11-23 cassette is dat je de overbrengingsverhouding perfect op je gewenste trapfrequentie kunt afstemmen want de stappen tussen de verschillende versnellingen zijn heel beperkt. Di2 is om mee te koersen een zaligheid omwille van de snelle en precieze schakelacties, aangevuld met de mogelijkheid om de functies van alle bedieningsknoppen te programmeren en je kan ook de snelheid van het multishiften instellen. De ranke STI rem/schakelgrepen liggen perfect in de hand, het Pro Vibe aerostuur kon mij dan weer niet bekoren. Enerzijds omdat Frederik met een smaller stuur rijdt dan ik (dus dat is geen kritiek aan het adres van het stuur), anderzijds omdat de uiteinden van het stuur niet ver genoeg worden doorgetrokken. Dat laatste heeft als gevolg dat ik bij elke acceleratie of sprint met mijn polsen tegen de achterkant van de stuurbocht aan stoot, met zowaar blauwe plekken op de voorarmen tot gevolg. En wie bij elke acceleratie en elke sprint zijn hele lijf in de strijd gooit, zal het stuur niet stijf genoeg vinden. Het Selle Italia SLR Boost zadel is licht en comfortabel, het Supacaz stuurlint laat zich door zijn dikte niet zo gemakkelijk wikkelen, maar daarna biedt het rubberachtige lint veel grip in zowel droge als natte omstandigheden.

Conclusie

Met de Fury heeft Reven een heel bruikbare aeroracer gemaakt, maar om de massa te overtuigen zullen Alvarez en co toch nog een tandje bij moeten steken. Als ze de Fury in velgremversie nog een update gunnen, dan moet de achterrem een nieuwe plaats krijgen (terug naar die staande achtervork, zou ik zeggen) en hoort ook de kabelloop rond het balhoofd een aandachtspunt te zijn. Voor wie het frame zelf opbouwt is de kabeldoorvoer in het frame een aandachtspunt, anders ligt de achterremkabel al snel in de onderbuis van de fiets te rammelen. Ga je voor een Reven Fury, weet dan dat je in de eerste plaats een koersfiets koopt. En koersfietsen zijn fietsen die gemaakt zijn om snel te fietsen en zo hard mogelijk door de bocht te gaan. Het comfort zal je uit de combinatie van wielen en banden, zadel en stuur moeten halen.

Alle details van de Reven Fury vind je hier.

Om te winnen of om het peloton te vullen: de Reven Fury staat zijn mannetje.

Tags:

Gerelateerde artikels

Getest 100% Getest: Pinarello Prince Disk
15/01/2019 - Bart De Schampheleire

100% Getest: Pinarello Prince Disk

De Prince was binnen het Pinarello-gamma altijd al de alleskunner van het pak en is tegenwoordig in drie verschillende versies te koop. De Prince FX heeft een iets agressievere geometrie om de Italiaan wedstrijdklaar te maken, de gewone Prince en de Prince Disk moeten het vooral van hun allround inzetbaarheid hebben. Voor de verkiezing ‘Racefiets van het Jaar – Powered by Grinta!’ gingen we met de Prince Disk op pad.

Getest 100% Getest: Alpas The Belgian 2.0
22/08/2019 - Bart De Schampheleire

100% Getest: Alpas The Belgian 2.0

Dominiek Hots mag dan al een achtergrond in de computerwereld hebben, de Zwevegemnaar is dol op fietsen en weet wat mooi is. Dus toen hij naar de Ardennen wou en geen geschikte fiets had, besloot hij er maar zelf eentje te bouwen. Inmiddels staat zijn fietsenmerk Alpas in de steigers, concentreert Dominiek zich helemaal op de bouw van stalen fietsen en kon ik The Belgian 2.0 gebruiken voor mijn fietsreis door het Verenigd Koninkrijk.