100% Getest: Sidi Diablo

De eerste vrieskou hebben we deze week gehad en de voorbije dagen is er ook al flink wat regen uit de lucht komen vallen: tijd om de zware middelen in te zetten om te blijven fietsen. Een paar Sidi Diablo schoenen, bijvoorbeeld.

09/11/2017 - Tekst: Bart De Schampheleire

De combinatie van koude en nattigheid brengt de uiteinden van onze lichaamsdelen als eersten in de problemen, vandaar dat veel fietsers in de winter met bijna gevoelloze tenen rond rijden. In de strijd tegen kou en vocht zweer ik al jaren bij de combinatie van iets dikkere sokken, normale (zomer)fietsschoenen en daar overheen een stel waterdichte en goed isolerende overschoenen. Maar voor de Tortour CX etappekoers in Zwitserland begin dit jaar wou ik de Sidi Diablo schoenen wel eens proberen.

De kunststof zool waarop de Diablo gebouwd wordt is een klassieker bij Sidi: niet ultra stijf, maar met een ruim gespreid noppenprofiel dat de modder heel gemakkelijk los laat. Onder de neus van de schoen zit schroefdraad om twee extra noppen te monteren voor nog meer grip, op hard bevroren ondergronden moet je er rekening mee houden dat de hak van de schoen eerder smal is waardoor de kans op een enkelverzwikken vergroot. Net zoals de meeste Sidi-schoenen zijn de Diablo’s eerder smal, maar voor de rest voelen de schoenen aan de binnenkant compleet anders aan dan alle Sidi’s die je al droeg. De voering van de schoenen is immers merkbaar dikker én warmer zonder dat je evenwel een beklemmend, ‘papperig’ gevoel krijgt. Met dank aan het Gore-Tex membraan dat water buiten houdt maar zweet van binnenuit wel laat passeren. De Diablo’s sluit je met vier velcro’s: drie klittenbanden om de schoen te sluiten en een vierde, bredere velcro die de neopreen sok om je enkel moet borgen. En bij die laatste wringt bij mij het schoentje een beetje. Want de neopreen sok die tot boven je enkel is doorgetrokken om te voorkomen dat water zich langs de schacht een weg zoekt naar je voeten is niet zo flexibel waardoor je normale pedaaltred wordt gehinderd. Tweede aandachtspunt bij deze hoge schoenen is dat een lange broek of beenstukken met ritsen op de uiteinden van de pijpen geen optie meer zijn. Die rits komt immers knel te zitten tussen je enkel en de schacht van de schoen, met pijnlijke drukpunten als gevolg. Met andere woorden: in mijn geval weegt één minpunt (verminderde flexibiliteit van de voet) jammer genoeg zwaarder door dan het lijstje pluspunten (warme en droge voeten zonder dat het oncomfortabel wordt) waardoor ik opnieuw ben overgeschakeld op mijn klassieke winteroplossing van dikkere sokken, normale schoenen en overschoenen. 249 euro is ook best prijzig voor een paar schoenen dat je enkel in de winter kunt dragen, in de zomer zijn ze te weinig geventileerd om bruikbaar te zijn. Zodat de combinatie van een zomerschoen met dikkere sokken en een paar overschoenen voor een lagere prijs toch een meer allround inzetbare oplossing biedt.

Overweeg je de aankoop van een stel hoge MTB-schoenen (maakt niet uit van welk merk), dan is het sowieso aan te raden om in de winkel op een indoor trainer een minuutje of tien te fietsen. Pas dan zal je kunnen inschatten of die verminderde flexibiliteit van het enkelgewricht voor jou een struikelblok dan wel een akkefiet(s)je is. www.sidi.com

Laatste artikels