100% Getest: Specialized S-Works Tarmac. SAVE THE BEST FOR LAST

Bij de overgang van oud naar nieuw hoort vuurwerk en dus gaan we er ook op www.grinta.be met een knaller uit. Tijdens een zomers perskamp in de Verenigde Staten kon Joyce Verdonck al een eerste keer met de Specialized S-Works Tarmac op weg, een bolide die we de voorbije maanden ook uitgebreid op Vlaamse wegen konden testen. Save the best for last dus, of zoals Jeremy Clarkson elke aflevering van Top Gear afrondde: We’re going out with a bombshell. Zoek dekking…

31/12/2017 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: David Stockman

Een fiets als deze verdient beter weer voor de fotoshoot, maar eind december komt mooi weer jammer genoeg niet op bestelling. Mooie fietsen daarentegen...

“Hoeveel zeg je? 9.499 euro? Goh, voor die prijs vind ik ‘m eigenlijk niet zo spectaculair ogen”, oppert mijn fietsmaatje als we op training vertrekken. En ik kan ‘m geen ongelijk geven want in zijn effen zwarte jas met witte bestickering is de S-Works Tarmac niet echt een eyecatcher. Al kan ik die subtiele stijl wel smaken, mijn eigen fietsen zijn ook allemaal zwart of wit omdat ik daar dan alle mogelijke outfits kan op dragen. Of ga anders maar eens in een groen shirt op een blauwe fiets zitten, wedden dat je met die kleurenkermis weinig vrouwtjes zal versieren? Weet trouwens dat de S-Works Tarmac ook in een wat blitsere combinatie van wit met rood en zwart verkrijgbaar is.

De ondraaglijke lichtheid

Qua design volgt de Tarmac de moderne stijlregels. De ietwat bolle bovenbuis die de Tarmac jarenlang typeerde ging overboord, net als de ronde zadelpen. In de plaats kwamen een rechte bovenbuis die nog slechts lichtjes slooping is, de staande achtervork is laag aangezet om het comfort te verhogen en de geprofileerde zadelpen kan nooit meer scheef in het frame zitten. Voor de liefhebbers van aerofietsen heeft Specialized de Venge ViaS in het gamma, maar van een allround racer worden tegenwoordig ook prima aerodynamische prestaties verwacht. Om de Tarmac op dat niveau te verbeteren bewandelde Specialized het pad dat Cannondale al volgde. Dus géén extreme aerovormen, wel dunnere buizen en een maximale integratie van de kabels. Met daar bovenop een stel Roval CLX 50 wielen die op vlak van aerodynamica in de Champions League spelen. Nog van belang voor een allround inzetbare racefiets is het gewicht en in die rubriek sloegen de Specialized-ingenieurs spijkers met koppen. Dankzij het efficiënter gebruik van carbon (waar zal dat ooit eindigen?) kon een 56 cm frame afslanken tot 733 gram waardoor de 58 cm testfiets (exclusief pedalen) afklokt op een redelijk indrukwekkende 6,45 kilogram.

Van Star Wars heb ik geen 'Yoda' verstand, maar aan het stuur van de S-Works Tarmac ervaar je wel warp speed.

Sprintje van de zaak

Dat gewicht zie je dus niet als je de S-Works Tarmac bekijkt en eventueel dezelfde bedenking maakt als mijn fietsmaatje, maar je voelt dat pluimgewicht wèl als je met de Tarmac aan de rol gaat. Vanaf de eerste pedaalslag is duidelijk dat je hier met een onvervalste topfiets te maken hebt. OK, de fiets is afgemonteerd met een S-Works carbon crankstel met 52/36 kettingbladen, maar ik heb geen meter nood aan het binnenblad in het overwegend vlakke West-Vlaanderen. Ik vertrek op de 52 en kom op de 52 thuis, simpel zat omdat het SL6 frame zo verdomd efficiënt je trapenergie in snelheid omzet. Van de ongeveer vijfhonderd racefietsen die ik in de voorbije twintig jaar testte staat de S-Works Tarmac in de top vijf wat de efficiëntie betreft. Na elke bocht trek je de fiets bijna moeiteloos op gang en bij het klassieke sprintje naar de gemeentebordjes is het een plezier om je fietsmakkers over je knie te leggen. De zit op de Tarmac is sportief, maar zeker niet extreem en standaard worden er genoeg spacers onder de stuurpen gezet zodat je nog alle mogelijkheden hebt om de fiets aan je rijstijl aan te passen. Omdat ik de positie aankan en graag heb, rij ik met alle tussenringen boven de stuurpen. Voor een volbloed racefiets stuurt de Tarmac beslist niet nerveus en voor wedstrijden en up-tempo trainingen zijn de Roval CLX50 wielen ideaal. Voor trainingen op heel winderige dagen in een vlak gebied (West-Vlaanderen, iemand?) kan een CLX32 voorwiel de betere keuze zijn om de voortrein wat stabieler te maken.

In weer als dit zijn de Roval CLX50 wielen en S-Works Turbo Cotton bandjes eigenlijk overkill.

Voor altijd en overal

De combinatie van snelheid, efficiëntie en stabiliteit maakt van de S-Works Tarmac een bijzonder allround inzetbare racefiets en de gekozen overbrengingsverhoudingen dragen daartoe bij. Met een 52/36 crankstel in combinatie met een 11-30 cassette kan je alles aan van criteriums koersen tot de Mont Ventoux beklimmen. De Roval CLX50 wielen zijn aero en stijf genoeg om rondjes rond te kerktoren te vlammen, maar monteer je de remblokjes vlak langs de velgen dan voel je het achterwiel bij hard aanzetten nog wel eens aanlopen. Een kritiekpunt is dit allerminst want al te veel wielenbouwers maken hun wielen zo hard dat het comfort en stuurgedrag van de fiets daaronder lijden. Te harde wielen zullen er voor zorgen dat een fiets op slecht wegdek de neiging heeft naar de buitenkant van de bocht te dribbelen en dat is bij de S-Works Tarmac absoluut niet het geval. Zowel vooraan als achteraan monteert Specialized een Shimano Dura-Ace direct mount velgrem en hoewel die constructie meer stijfheid, remkracht en –dosering belooft hangt er naar mijn gevoel toch ook een minpunt aan deze constructie vast. Zit je wiel om één of andere reden een ietsiepietsie scheef in de fiets, dan kan je een klassieke velgrem (die met één bout in de vorkkroon of op de achtervork wordt gemonteerd) een tikkeltje in de juiste richting duwen. Maar die ‘bush-mecanicien’-oplossing kan je bij een direct mount constructie dus vergeten. Met de carbon Roval CLX50 velgen moet je in de regen sowieso wat marge inbouwen omdat carbon velgen en velgremmen nog altijd geen ideale combinatie zijn.

Kost wat, maar je krijgt er ook wat voor. Zoals een carbon crankstel en keramische lagers in het bracket.

Tot in de puntjes

Van een fiets uit deze prijsklasse mag je wat de afwerking betreft het beste van het beste verwachten en die verwachting lost de S-Works Tarmac helemaal in. De Shimano Dura-Ace Di2 onderdelen van de jongste generatie (de 9100 serie) zijn een plezier om mee te rijden want schakelen gaat onder alle omstandigheden snel en trefzeker. Daarenboven is de hele elektronicawinkel instelbaar, al heb ik daar zelf weinig nood aan. Zo werd de testfiets geleverd met de derailleurs in semi-synchro modus waarmee de achterderailleur zelf corrigeert als je vooraan op- of afschakelt. Hoeft voor mij niet, dat doe ik liever zelf. En de Specialized-mecanicien met dienst had bij de opbouw van de fiets ook de extreme slechte kettinglijnen vanaf het binnenblad (36x11 en 36x12) geblokkeerd, combinaties die ik sowieso nooit rij maar ik gebruik de 36x11 wel graag om het achterwiel uit de fiets te halen en het daarna in één vloeiende beweging terug te zetten. Het S-Works Toupé zadel biedt met zijn brede basis en korte neus heel veel comfort en steun, het S-Works SL carbon stuur met korte drop ligt goed in de hand en het S-Wrap stuurlint dempt veel trillingen. De meeste trillingsdemping komt evenwel van de 26mm brede S-Works Turbo Cotton banden die een lage rolweerstand aan veel grip en comfort linken. Trainingsbandjes zijn het evenwel niet want in het nat blijven er gemakkelijk steentjes in het loopvlak zitten, met alle gevolgen van dien. Met andere woorden: perfect spul om mee te koersen en te pronken, voor trainingen in slechte omstandigheden zet je beter een setje duurzamere (en goedkopere) banden in. Hetzelfde geldt trouwens voor de Roval CLX50 wielen want met zo’n topspul je wintertrainingen afwerken heeft veel weg van je geld naar de bank brengen of simpelweg verbranden.

Dura-Ace Di2 schakelt licht en precies met eindeloos veel mogelijkheden tot personalisering als extraatje.

Uiteraard is 9.500 euro een maf bedrag om aan een fiets te besteden, maar elk topmerk pronkt tegenwoordig fietsen in deze categorie en het zijn veel meer dan eyecatchers, deze bolides worden ook vlotjes verkocht. Heb je zoveel poen op je rekening en wil je die som in een fiets investeren, dan wil je vooral géén kat in een zak kopen want dan word je helemaal onnozel. De Specialized S-Works Tarmac zal je in ieder geval op geen enkel vlak ontgoochelen want de fiets vindt op magistrale wijze een perfecte gulden middenweg tussen snelheid, comfort en aerodynamica. Krijg je straks van een suikernonkel of een grootmoeder een envelopje met wat centen, stop dan maar in het spaarvarkentje met het opschrift ‘Specialized S-Works Tarmac’. Een belegging waar je meer plezier aan gaat beleven zal je niet snel vinden…

www.specialized.com

Tags:

Gerelateerde artikels

Getest 100% Getest: Specialized Roubaix
10/04/2019 - Bart De Schampheleire / Joyce Verdonck

100% Getest: Specialized Roubaix

Vijftien jaar geleden stelde Specialized zijn eerste comfortracefiets voor en die kreeg de naam ‘Roubaix’ opgekleefd. In het voorbije anderhalve decennium werd de Roubaix meermaals vernieuwd, maar de fiets bleef ook indruk maken in de Helleklassieker want sinds de eerste Specialized Roubaix op de markt verscheen zegevierde de fiets zes keer op de Vélodrome André Pétrieux. Komende zondag starten alle door Specialized gesponsorde profrenners op de nieuwste Specialized Roubaix die sinds vandaag ook in de winkel staat.