Apex Entrax versus Jaegher Interceptor Super Stiff Pistier.

Cycling for Life is voor ons altijd een gedroomde kans om één of meerdere baanfietsen aan de tand te voelen. Twaalf uur lang kunnen we ons immers uitleven op het houten ovaal van het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx en deze keer planden we een vergelijkingstest van twee compleet verschillende pistefietsen in.

02/05/2017 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: Thomas De Boever

Met in de ene hoek een klassiek ogende stalen baanfiets en in de andere ‘corner’ een blitse carbon bak zetten we al twee uitersten tegenover mekaar, tegelijk hebben we met een onvervalste België-Nederland te maken. De Jaegher Interceptor Super Stiff Pistier is het resultaat van de vakkennis van West-Vlaming Diel Vaneenooghe, Apex is het merk van vader en zoon Van Tuyl uit het Nederlandse Zaltbommel. Gijs Van Tuyl bracht jarenlang onder eigen naam fietsen op de markt en maakte furore met zijn titanium en carbon/titanium fietsen. Inmiddels runnen Gijs en zoon Alan het indrukwekkende Cycle Center 53/11 en verkopen ze eigen fietsen onder de merknamen Gilbertson (titanium) en Apex (alu en carbon) terwijl Quasar het huismerk van wielen is. Vorig jaar testten we trouwens in Grinta! al eens een Apex Terrae crossfiets en waren opgetogen over de verhouding prijs/kwaliteit.

Discretie gewaarborgd

Zoveel aandacht je met de Apex Entrax trekt als je het middenplein van de wielerbaan betreedt, zo discreet mengt de Jaegher zich onder de aanwezigen. OK, met de fluo gele kleurstelling kan de Entrax onmogelijk onopgemerkt blijven, maar ook in een min of meer ‘normale’ kleurstelling zou je met de Apex veel aandacht oogsten. Want ook in de framekleuren zwart, wit, hemelsblauw of vuurrood blijven de bloedsnelle vormen van het 40T carbon frame overeind. Alle framebuizen zijn zwaar oversized en aero, het achterwiel loopt in een uitsparing in de zitbuis en ook de onderbuis is lichtjes uitgehold om het voorwiel voldoende ruimte te geven. De druppelvormige carbon zadelpen is in het ontwerp geïntegreerd en met de 80 mm hoge Quasar QS8 wielen er in straalt de Apex Entrax de snelheid en precisie van een Tomahawk raket uit. Het contrast met de Jaegher kon bijna niet groter zijn. Het lugloze frame van ronde Columbus Spirit buizen moet het vooral van de details hebben. De afwerking is absoluut top en de muisgrijze lak met lichtblauwe Jaegher decals en inspirerende teksten is een meesterwerk van de hand van David Meirhaeghe, de man van lakkerij M-Level. De Quasar 80 mm carbon velgen zouden absoluut niet passen in het ranke Jaegher frame, de Ambrosio Pista tubewielen met 30 mm hoge aluminium velgen zijn wel op hun plaats. Op de Quasar achternaaf zit zowel links als rechts schroefdraad zodat je simpelweg door het wiel te draaien een andere versnelling kunt trappen, de Ambrosio achternaaf heeft jammer genoeg slechts aan één zijde schroefdraad.

Hans Anders

Heel veel keuze in piste-onderdelen is er niet en toch slagen de Apex en Jaegher er in om mekaar weer te ontlopen. Op beide fietsen zit een 48x16 aandrijving, maar Vaneenooghe opteerde voor een Sram Omnium crank terwijl de Van Tuyls voor een Miche Pistard crankstel kozen. Jaegher monteert op al zijn stalen fietsen vaak Fi’zi:k spullen, vandaar de Fi’zi:k carbon zadelpen, het Aliante zadel en de volledige Fi’zi:k voorbouw met een carbon stuurpen en Cyrano R3 stuur. Om de Ambrosio velgen liggen Continental Competition 25 mm tubes, bij de Apex zijn dat exclusieve Dugast 24 mm pistetubes. Op de Entrax neem je plaats op een Selle San Marco Concor zadel en neem je een 3T Ergonova stuur vast.

Pitbull

Zo uiteenlopend de looks, zo verschillend ook de rij-eigenschappen van de twee kemphanen. De eerste fiets waarmee ik op pad ga is de Apex en als het eventjes geleden is dat je op de baan hebt gereden, vereist de Entrax toch wel wat aandacht. Omdat de Apex een soort van piste-pitbull is: een nerveus joch dat altijd en overal hard wil gaan en simpelweg om aandacht, snelheid en Watts smeekt. De strakheid van het frame zal bij sprinters met dijbenen als boomstronken zo groot in de smaak vallen, het heel directe rijgedrag (op het nerveuze af) zal de beginnende baanwielrenners veel minder kunnen bekoren. Na een tijdje went het rijgedrag wel en leer je pas het volledige potentieel van de Apex kennen. Hoewel het San Marco Concor zadel vrij smal is, biedt het toch voldoende steun en stevigheid als je de Entrax net boven de ‘Cote d’azur’ op warp speed door de bocht jaagt. De overstap op de Jaegher Interceptor Super Stiff Pistier is groot. En uiteraard ben je bevooroordeeld, je stapt immers over van een oversized carbon gifkikker op een discrete fiets met ranke stalen buizen. “Benieuwd hoeveel stijfheid die in de aanbieding heeft”, ben je dan al snel geneigd om te denken, maar het eerste wat bij de Jaegher opvalt is het gemak waarmee je ermee wegrijdt. Gewoon op het recht stuk eventjes op de trappers lopen, richting blauwe lijn sturen en het lijkt wel alsof je een TGV op de rails zet die ronden aan een stuk die blauw lijn volgt zonder er ook maar een millimeter van af te wijken. En het gemak waarmee je die lijn aanhoudt is zondermeer indrukwekkend. Niks nervositeit, het lijkt wel alsof er West-Vlaamse rust en nuchterheid van de Interceptor af druipen. En dat blijkt zowaar logisch te zijn. “Deze fiets heb ik in september 2015 gebouwd voor de uurrecordpoging van Filip Speybrouck en die had mij heel specifiek om een baanfiets met veel stabiliteit gevraagd. Kwestie van ronden aan een stuk mooi onderin de baan een goede lijn te kunnen aanhouden”, becommentarieert Diel Vaneenooghe zijn werk. Drijf je het tempo op, dan zal je trouwens sneller jouw limieten dan die van de fiets tegenkomen, om maar te zeggen dat het ook met de stijfheid meer dan snor zit. Toch blijft de overtuiging dat de Apex vooral een keiharde koersfiets is terwijl de Jaegher meer de nadruk legt op stabiliteit. Al is bij Jaegher alles mogelijk en staat de evolutie ook niet stil. (Zie kaderstuk.)

De Jaegher frameset kost 2.495 euro, afgemonteerd zoals wij de fiets testten moet je rekenen op een investering van ongeveer 3.500 euro. De Apex Terrae frameset bestel je voor 1.099 euro en met aluminium Miche Pistard wielen kost de complete fiets 1.799 euro. De Quasar QS8 wielset is goed voor een meerprijs van zevenhonderd euro en daar moet je dan nog de Dugast tubes van 72 euro per stuk bij tellen. Daarmee is de Apex Entrax wel nog altijd een stuk goedkoper dan de Jaegher Interceptor Super Stiff Pistier. De Apex is een beetje zoals een BMW M1: een retestrakke kar voor een hippe kerel die het vooral niet erg vindt om nagestaard te worden. Daar tegenover kan je de Jaegher nog het best vergelijken met een Bentley Continental GT. Die gaat ook oerend hard, maar in een compleet andere stijl…

Nog één rondje?

Diel Vaneenooghe van Jaegher laat trouwens weten dat hij voor 2017 flink de borstel door zijn gamma heeft gehaald. “Ook in 2017 zullen alle vier de frames beschikbaar zijn in een piste-uitvoering waarvan de Interceptor Super Stiff de beste keuze is om een baanfiets van te maken. Nog altijd op basis van Columbus Spirit buizen, maar dan wel met een ovalen boven- en onderbuis. Voortaan gebruik ik trouwens een tapse balhoofdbuis met 1,5” onderste lager, inox padden en vanaf nu krijgen alle Jaeghers een RVS liggende achtervork waarvan de rechter poot niet gelakt wordt om lakschade door een klapperende ketting te voorkomen. En zoals altijd al het geval geweest is, kunnen klanten mij alles vragen. Maar ik bouw enkel fietsen waar ik zelf honderd procent achter sta.”

Tags:

Gerelateerde artikels