Webtest Parlee TtiR

Eerst was er de mountainbike met schijfremmen, daarna volgde de crossfiets. De entree op de weg werd geforceerd met endurance racers met schijfremmen en stukje bij beetje gaat nu ook de ‘traditionele’ wielrenner voor de bijl. Hoog tijd om een nieuw segment aan te snijden, maak kennis met de tijdritfiets met schijfremmen!

12/04/2017 - Tekst: Bart De Schampheleire // Foto's: Rik Moeyaert

Het Amerikaanse Parlee klopt zich trots op de borst dat het de eerste fietsfabrikant is die het aandurft om een tijdritfiets/triatlonfiets met schijfremmen op de markt te brengen. En dat klopt want de voorbije jaren zagen we op de Eurobike wel een aantal tijdritfietsen met schijfremmen, al betrof het meestal designstudies die het niet tot productieklare modellen schopten. Net zoals dat aanvankelijk bij de mountainbikes, crossfietsen, endurance racers en koersfietsen het geval was, kan je je de vraag stellen waarom je op een tijdritfiets in vredesnaam schijfremmen nodig hebt. Want die dingen wegen meer, zijn slecht voor de aerodynamica en tijdens een triatlon of tijdrit hoef je nooit extreem hard in de ankers te gaan. “Terechte vraag”, zegt de Duitser Frank Jeniche die de Europese marketing voor Parlee verzorgt, “maar schijfremmen zijn wel degelijk handig op een tijdritfiets. Dankzij de schijfremmen kan je veel gemakkelijker wisselen tussen je trainings- en je wedstrijdwielen –zonder dat je remblokjes hoeft te wisselen- en met een rijklaar gewicht van 8,75 kilo is deze fiets naar tijdritnormen beslist niet te zwaar. Wat we met de aerodynamica rond de remschijven en –klauwen gedaan hebben, dat zie je zo ook wel”, aldus Jeniche.

Verstoppertje

Zowel de voorste als de achterse remschijf en –klauw zit verscholen achter een carbon afdekkap. Die leiden tijdens de rit de lucht weg van de schijven en zijn afneembaar (met een kliksysteem + een borgmoer) zodat ze tijdens het transport van de fiets niet beschadigd geraken. De schijfremmen zelf zijn spotgoedkope, kabelbediende exemplaren van TRP zoals je die ook aantreft op crossfietsjes van duizend euro. “Maar ze bieden genoeg remkracht en ze behoeven weinig onderhoud. Daarenboven zat er niet veel anders op dan mechanische schijfremmen gebruiken want een hydraulisch schijfremsysteem voor tijdritfietsen bestaat nog niet”, meldt Jeniche. Het is trouwens niet omwille van de schijfremmen dat de Parlee TTiR niet gebruikt mag worden in tijdritten die onder de UCI-vlag worden verreden, het is omdat de TTiR niet aan de ‘1 op 3’-regel voldoet. Die regel stipuleert dat de maximale diameter van een buis niet groter mag zijn dan drie keer de kleinste diameter van diezelfde framebuis. En daar voldoet de Parlee dus niet aan.

Aan de prijs

Het frame inclusief de verstelbare cockpit en zadelpen wordt vanaf december te koop aangeboden en zal qua opbouw en geometrie identiek zijn aan het prototype testfiets waarmee ik een namiddag kon rijden. Het enige wat nog zal veranderen is het carbon opzetstuk op de bovenbuis. Op de testfiets was dat nog een tamelijk nutteloos, hol exemplaar, bij de productiefietsen zal je daar kunnen kiezen voor een extra set bidonhoudernokken of een opbergvakje voor gels en reepjes allerhande. Frame en cockpit zullen in de standaardkleur (zwart met grijze letters) voor 5.990 euro de deur uitgaan, zoals dat gebruikelijk is bij Parlee kan je ook de TTiR in alle mogelijke kleurencombinaties krijgen. Het custom paint programma gaat van een ‘light-versie’ (andere kleur van letters) tot zo gek als je het zelf wil. Een foto van je vrouw gepaintbrushed op je fiets? Het kan!

Aan de rol

De testfiets is afgemonteerd met Enve SES disc wielen en een Sram RED eTap elektronische groep met voor tijdritbegrippen iets te korte cranks. 172,5 mm cranks op een tijdritfiets in maatje Large is te kort, met hefbomen van minstens 175 mm kan je meer kracht op de pedalen zetten. Parlee werkte de TTiR af met twee sets ‘blips’, de satellietschakelaars voor de Sram RED eTap groep. En bevallen de blips me op een klassiek koersstuur niet echt omdat ze nogal lomp gevormd zijn, op een tijdritstuur passen ze wel perfect. Zowel vlak bij de remgrepen als op de uiteinden van de tijdtritbeugels kan je met een druk op de knop soepel schakelen. Op de trappers lopen om vaart te krijgen in een tijdritfiets voelt altijd een beetje vreemd aan, met de voorarmen op de Profile Design tijdritbeugel vallen alle puzzelstukjes wel perfect in mekaar en ontpopt de Parlee zich al na vijfhonderd meter tot een bloedsnel apparaat. Hoewel er slechts één zadelpen bij de framekit geleverd wordt, heb je een zee van ruimte om het zadel op de carbon slede naar voor of naar achter te verplaatsen zodat je perfect kunt kiezen waar je ergens voor, op of achter het bracket gaat zitten. Met de schijfremmen en hun afdekkappen in combinatie met de hoge velgen is de fiets wel wat gevoeliger voor zijwind in de polder, maar de beste oplossing is dan gewoon harder op de pedalen stampen. Want hoe sneller je rijdt, hoe stabieler de fiets wordt. De fiets smeekt je gewoon om altijd maar harder op de pedalen te duwen en het geluid van de rijwind die je aan steeds hogere snelheden in mootjes hakt is om duimen en vingers bij af te likken. De TRP remklauwen lopen niet aan en genereren op de 140 mm Shimano remschijven met Freeze technologie voldoende remkracht terwijl er ook met de dosering van de remkracht niets mis is. De Clement 25 mm bandjes bieden zowaar meer comfort dan je op een fiets als deze zou verwachten.

Conclusie

De Parlee TTiR is niet alleen belangrijk omdat het een belachelijk goede fiets is. Nee, het is een symbool van de doorbraak van de schijfrem in de fietsenbranche. Als nu ook de laatste dominosteen (lees: de tijdrit- en triatlonwereld) valt, is de doorbraak van de schijfrem in de hele fietsindustrie een feit. En daar kan je finaal niet veel op tegen hebben…

Tags:

Gerelateerde artikels